WingTsun - een stukje geschiedenis
WingTsun komt uit China en is circa 300 jaar geleden ontwikkeld op basis van de traditionele krijgskunsten. Twee vrouwen brachten het tot ontwikkeling met als doel: een individueel, effectief zelfverdedigingssysteem voor alle mensen. Een van deze beide vrouwen droeg de naam "Wing Tsun" (hetgeen "prachtige lente" betekent). De Chinezen vernoemden deze vechtkunst naar haar. WingTsun (WT) werd uitsluitend binnen families en clans lesgegeven. De in 1972 overleden grootmeester Yip Man was de laatste Wing Tsun leraar die uitsluitend aan Chinezen les gaf. Tegenwoordig wordt WT les gegeven aan tienduizenden mensen in meer dan 65 landen. Zij zijn allemaal leerlingen van de laatste meesterleerling van Yip Man, Dr. Leung Ting. Hij heeft het WingTsun zelfverdedigingssysteem over de laatste 30 jaar gemoderniseerd.

Wat men van WingTsun kan verwachten
WingTsun Kung Fu is waarschijnlijk de meest werkzame vorm van ongewapende zelfverdediging. Het is de meest gezaghebbende Oosterse krijgskunst, de ultieme bekwaamheid om jouw lichaam als reëel wapen in de strijd te gooien. Men hoeft hiervoor echter beslist geen bodybuilder of kampioen gewichtheffen te zijn. In feite spelen pure lichaamskracht of aangeboren vechttalent geen al te belangrijke rol in een ernstige gevechtssituatie.
 
Effectieve zelfverdediging
Men kan veel beter op strategie en tactiek vertrouwen als men gevaar loopt te worden beroofd, aangevallen of bedreigd. Hoewel de beste zelfverdediging het vermijden van conflicten is, zal men niet altijd in de gelegenheid zijn een fysieke aanval uit de weg te gaan. WT zorgt ervoor dat men op zulke momenten koel en bekwaam kan handelen. Als gevorderde WT-student wordt men binnen luttele seconden de nachtmerrie van elke aanvaller. Omdat men bij WT flexibele aanvallen tegelijkertijd en op verschillende niveaus gebruikt, laat men de aanvaller geen tijd of ruimte voor zijn eigen handeling. WT leert hoe men de kracht van de aanvaller tegen hemzelf kan gebruiken. Net als een springveer kaatst men zijn eigen kracht direct terug, terwijl men zelf nauwelijks kracht hoeft toe te voegen. Voor dat doel leert men hoe men natuurlijke reflexen kan gebruiken die aan het denkproces voorbijgaan en daardoor sneller zijn dan het denkende bewustzijn van de tegenstander.