Nederlandse WT-verslagen
   
Ik heb hier nog een aantal berichten over ons tezamen gedragen. Misschien, dat er nog het een of ander interessante in terug is te vinden. Er zijn wel wat 'onvolkomenheden' (zelfs kleine 'onjuistheden') in deze verslagen, maar ik heb ze toch vanwege de authenticiteit onveranderd overgenomen (ik heb alleen de bijbehorende meer dan 100! foto's weggelaten).
De verslaggevers waren tenslotte WT-leken, die gewoon hun best deden en ik denk dat de resultaten best leesbaar zijn.
Ik wens jullie bij deze veel (lees)plezier! SFS
 
Nu nieuw in Osdorp • Open Dag van de NWTO academie in Osdorp
 

 
  NWTO - Nederlandse Wing Tsun Organisatie: Zelfbewust door zelfverdediging
 
Zakenvisier editie Najaar '87



Deze maand is in Amsterdam de eerste Nederlandse school voor Wing Tsun geopend. Wing Tsun is geen vechtsport maar een vechtkunst.
Na Hong Kong werd de vechtkunst in Duitsland geïntroduceerd, waar inmiddels al meer dan honderd scholen zijn.
In Zakenvisier introduceren wij een vechtkunst die u mogelijk op lijf geschreven is.
Om te kunnen vechten moet je over spieren, kracht en snelheid beschikken, zo denken veel mensen.
Vechten is een inspanning. Wing Tsun is echter juist het tegenovergestelde: ontspanning.
Wing Tsun is dan ook niet ontwikkeld door een man, maar door een vrouw. En dat maakt deze vechtkunst zo speciaal. Vrouwen zijn er veelal beter in dan mannen.
Met Wing Tsun kan iedere tegenstander worden afgeweerd en uitgeschakeld.
De techniek bestaat uit het gebruiken van de kracht van de aanvaller tegen hemzelf.

Agressiviteit wordt op deze manier bedwongen met "defensiviteit". Ondermeer worden de handen en de voeten gebruikt om de aanvaller uit te schakelen.

OVERWINNEN

Wing Tsun is een praktisch en werkzaam vechtsysteem. De beste Shaolin-vechtster heeft het systeem ontwikkeld om de Shaolin Kung Fu-stijlen te kunnen overwinnen.
Uit de Shaolin Kung Fu is onder andere Karate en Taekwon Do ontstaan.
Wing Tsun is vanuit de structuur dubbel zo snel als traditionele vechtsporten. Er is geen speciale lichaamskracht, behendigheid of acrobatiek vereist om het te kunnen beoefenen.

OPMARS

De Wing Tsun vechtkunst heeft pas een geschiedenis van 260 jaar. De bakermat ervan ligt in een klooster waar Ng Mui zich wilde beschermen tegen aanvallers van buitenaf. Hiertoe ontwikkelde ze een speciale techniek die al snel navolging kreeg door de effectieviteit.
Haar eerste leerling heette Yim Wing Tsun, waar de kunst naar vernoemd is.

In Hong Kong verbreidde Wing Tsun zich na 1950 razendsnel door de grootmeester Yip Man, die in 1972 overleed. Voor die tijd was Wing Tsun nog een familiegeheim in China. Bruce Lee was de eerste die Wing Tsun in Amerika introduceerde.
Het duurde tot in de jaren zestig alvorens men er ook in Europa mee in aanraking kwam.
Leung Ting introduceerde de vechtkunst in Duitsland waarna hij en Keith R. Kernspecht het verder verbreidden.

JONG BEGONNEN

Frank Schäfer kwam op dertien jarige leeftijd in contact met Sifu's Leung Ting en Keith R. Kernspecht. Hij was toen al bedreven in tal van vechtsporten.

Frank: 'Ik was bij andere vechtsporten al snel uitgekeken en vond dat ik daar (voor de zelfverdediging) weinig meer van kon leren. Wing Tsun was in alle opzichten anders. Het ging hierbij niet om pure kracht maar logica. Daarnaast is Wing Tsun meer een kunst van levensovertuiging dan een pure vechtsport.

Frank was een bijzondere leerling. Op 20 jarige leeftijd mocht hij zich al 'Sifu' noemen, hetgeen zoveel als 'Meester' of 'vader'. Hij was daarmee de jongste die ooit deze graad behaalde. Zijn naam prikt zelfs op "De Gouden Tafel" van Sifu's in Hong Kong.

SCHOOL

In Duitsland begon Frank op 15 jarige leeftijd al les te geven. Maar hij vond dat de vechtkunst ook verder verbreid moest worden. Van zijn leermeesters kreeg hij toestemming om zelfstandig in Nederland een Wing Tsun organisatie op te starten. Verleden maand opende hij in Amsterdam de eerste school. Inmiddels is WT al in 29 landen gevestigd.

WING TSUN

Inmiddels zijn er tientallen leerlingen met Wing Tsun gestart, waaronder ook mensen die voorheen verschillende vechtsporten beoefenden. In Wing Tsun vonden ze wat ze elders niet vonden.

'Er zijn verschillende varianten op Wing Tsun', zegt Frank. 'Een aantal sportscholen voeren namen als Wing Chun of Ving Tsun. Dat is vervelend omdat er hierdoor verwarring onder het publiek ontstaat. Alleen het begrip Wing Tsun is wettelijk beschermd, daardoor is men gegarandeerd van internationaal kwaliteitsonderwijs'. WT is de afkorting die altijd voor Wing Tsun wordt gebruikt. Sifu Frank Schäfer is de enige die gekwalificeerd is om WT les te geven in Nederland.

KENNIS

Het lijkt een verschil van lettertjes, maar het verschil is groter dan dat.
De andere WC en VT stijlen interpreteren de gebruikelijke WT-principes op hun eigen manier. Veelal tegen het functionele in.

Bij Wing Tsun wordt een internationaal erkende leerlingengradatie toegepast (van 1 tot 12 gradaties). Bij Wing Tsun komt men technieken tegen die men bij geen enkele andere vechtsport tegenkomt.

'Bij Wing Tsun ga je de kracht van de tegenstander niet met eigen kracht tegemoet, maar gebruik je de kracht van de aanvaller om hem te overwinnen', zegt Frank. 'Door het oefenen van de Chi-Sao (klevende handen) ontwikkelt men zo'n gevoel in de armen dat de geoefende ook in het donker reflexmatig kan vechten. Zo is Wing Tsun zélfs geschikt voor blinden'.

U KUNT TERECHT VOOR

Wing Tsun Kung Fu, Escrima (Arnis, Kali), realistische zelfverdediging, meditatie, lijf-aan lijf-gevecht, bewegingsleer, wapengevechten en leraarsopleiding.

Juist omdat de vechtkunst niet gericht is op kracht, is deze uitermate geschikt voor vrouwen, maar ook voor kinderen en zelfs mensen van hoge leeftijd.

'Iedereen die zijn armen en benen nog kan gebruiken kan Wing Tsun beoefenen', zegt Frank. 'Men kan het verhoudingsgewijs ook in een korte tijd leren omdat er weinig grondtechnieken bestaan die overigens wel oneindig te combineren zijn'.

GRATIS PROEFLES

Frank Schäfer heeft grote plannen in Nederland. In de komende tijd zullen er ook elders in het land scholen worden geopend. Er staat een boek over Wing Tsun op stapel, 'Het duel'.

Er komen speciale T-shirts en lezingen en demonstraties van WT Sifu's. Frank Schäfer en zijn Frau Petra Schäfer geven uiteraard uitgebreide informatie aan belangstellenden, die overigens ook tijdschriften en boeken in het Engels en Duits kunnen lezen over dit onderwerp.

In drie tot zes maanden is iemand zover dat hij zich 'door niemand' meer bang laat maken.
Het kweekt zelfbewustzijn.
Daarnaast krijgen belangstellenden een gratis proefles, waarin wat basistechnieken worden uitgelegd.
Heeft men het Wing Tsun eenmaal onder de knie, dan kan men zelfstandig gaan beoefenen.

Tekst: Zaken Visier



WING TSUN: DE VECHTSPORT VAN EEN NON

Body-Line Nr. 8 Jg. 2, Sept.'89:

Aziatische vechtsporten worden in Nederland vooral door mannen beoefend.

Zeg Kung Fu en iedereen ziet meteen zo'n enge man voor zich met een been omhoog. In China werd ooit - een paar eeuwen geleden - een vechtsport voor vrouwen ontwikkeld. In eerste instantie bedoeld om een man buiten de deur te houden, maar tegenwoordig gewoon lekker voor je conditie en voor een sportief gevoel:
Wing Tsun.

Een non vond`t uit en een voorname Chinese dame bracht het in praktijk. Het heet Wing Tsun en wordt in Nederland vooral door mannen beoefend. Een reportage over een oosterse vechtsport die het verschil in kracht tussen mannen en vrouwen elimineert.

Gaat het hard tegen hard, dan delven vrouwen in een gevecht vaak het onderspit. Gemiddeld genomen zijn mannen nu eenmaal sterker. Toch hoeft dat niet persé een vrouwelijke nederlaag te betekenen.

Ongeveer driehonderd jaar geleden ontwikkelde de Chinese non Ng Mui een nieuwe stijl van vechten. Nonnen waren in die tijd sowieso erg actief in de vechtsporten en vechtkunst. Ng Mui beheerste bijvoorbeeld ook diverse andere Kung Fu stijlen. In geen van die stijlen had zij echter een eerlijke kans tegen een even ervaren mannelijke tegenstander. Dat stak haar. Door elementen uit de andere stijlen te combineren en door daar zelf nieuwe technieken aan toe te voegen kwam zij tot Wing Tsun.

VROUWEN GEVEN MEE

In de Wing Tsun-sport hebben vrouwen een faire kans om een man te verslaan. Dat komt omdat de techniek niet is gebaseerd op het met kracht pareren van een slag of stoot, maar juist op het meegeven.
Probeert een vrouw namelijk een slag te blokken, dan kan een uit de kluiten gewassen heer altijd zo hard slaan dat hij door dat blok heen gaat. Hoe vaak vrouwen ook oefenen, het blijft bijna altijd mogelijk om met brute kracht een opening te forceren. Wing Tsun leert daarom niet om te blokken maar om te reageren op slagen en stoten.

Wing Tsun betekent in het Chinees 'prachtige lente' en dat was, volgens de overlevering, de eerste naam van een voorname Chinese dame. Zij was voorbestemd om te trouwen met een gerenommeerde Kung Fu-vechter.
Zelf had ze daar niet zoveel zin in.
De non Ng Mui leerde haar in drie jaar de nieuwe stijl en toen de Kung Fu-echtgenoot om haar hand kwam, werd hij hardhandig de deur uitgezet.

Frank Schäfer, eigenaar van de Wing Tsun-school in Amsterdam, legt het verschil tussen vrouwelijke en mannelijke stijlen aanschouwelijk uit.

"Hou je hand maar eens op, precies zoals je zou doen wanneer je bedelt". Schäfer drukt mijn hand naar beneden. "Precies, dat bedoel ik nu. Jij werkt tegen. Je spant je spieren en probeert mij tegen te houden. Dat is de mannelijke reactie. Dat is de macho-houding van: 'Ik laat me niet wegduwen'. Van dat natuurlijke gegeven maakt Wing Tsun gebruik."

MINDER SPECTACULAIR MAAR HEEL EFFECTIEF

Een stoot of trap wordt in de Wing Tsun-stijl niet met kracht tegengehouden. Onderarmen worden niet als schild gebruikt om de stoten opgevangen. In plaats daarvan worden de stoten ontweken door een goed evenwicht en een ontspannen houding. Direct daarop volgt de tegenaanval. Maar Wing Tsun is beslist geen vorm van agressieve defensie. "Met alleen ontwijken kom je er niet", zegt Schäfer. "Dan blijf je ontwijken en ben je uiteindelijk toch de sigaar."

Wing Tsun-ers stoten hard toe van korte afstand als de aanvallende stoot is ontweken. Ellebogen en vuisten spelen daarbij een belangrijker dan de hoge trappen die in de vechtfilms zo populair zijn. In vergelijking met de beelden uit de films ziet Wing Tsun er niet zo spectaculair uit. De stijl is dan ook in de eerste instantie gericht op effectiviteit. Korte stoten recht op het doel af moeten - als het echt op een gevecht uitdraait - onmiddellijk effect sorteren.

"Vroeger ging ik aan de overkant van de straat lopen als ik een groepje jongens zag rondhangen", zegt Wing Tsun-ster Petra Schäfer. "Er is op zich niets tegen om moeilijkheden uit de weg te gaan, maar het angstige gevoel dat er bij hoort is niet prettig. Dat weerloze, daar hou ik niet van ."

In de drie jaar dat ze in Amsterdam woont is Petra al zeven keer lastig gevallen: Amsterdam is geen prettige stad voor vrouwen. Soms zijn ze op je portemonnee uit, een andere keer vallen ze je lastig omdat je er leuk uitziet. Zo probeerden laatst twee jongens mijn portemonnee te stelen op de markt. Doordat ik Wing Tsun beheers, kon ik de situatie aan. Toen ze merkten dat ik niet met me laat sollen, gaven ze op. Door Wing Tsun ben ik zelfbewuster geworden en kies voor de directe weg."

IS HET SPORT OF IS HET KUNST?

Wing Tsun mag een effectieve stijl zijn, er moet wel degelijk flink geoefend worden. En ondanks het feit dat Wing Tsun vrouwen bijna letterlijk op het lijf geschreven is, moeten er heel wat uurtjes in de sportschool worden doorgebracht voordat het als verdedigingsmiddel goed werkt. Als sport dus hartstikke leuk, maar kun je voor de verdediging dan niet beter een busje traangas nemen? "In gevaarlijke situaties zal je altijd zien dat het busje traangas word verwisselt voor de lipstick. En daar sta je dan", zegt de Duitse Wing Tsun-coach Heiko Martin. "Het is goed om jezelf te kunnen verdedigen als het moet", benadrukt Petra Schäfer. "Dat geld niet alleen voor donkere straten, maar ook in de rest van je leven. Je stapt zelfbewuster rond en je gaat moeilijkheden niet altijd onmiddellijk uit de weg. Het is ook een vorm van geestelijke training. Dat is goed."

Wing Tsun is geen sport in de zin zoals voetbal dat is. De vaste regels die bij sport horen ontbreken namelijk. Zelf noemen Wing Tsun-ers het een kunst.
In tegenstelling tot andere oosterse vechtsporten wordt er ook niet geoefend met een denkbeeldige tegenstander. Het tijdens de training afwikkelen van langdurige spiegelgevechten is er bij Wing Tsun dan ook niet bij. De gedachte daarachter is dat je toch erg weinig hebt aan overdreven gecompliceerde en sierlijke gevechtslijnen als het er echt op aan komt.

WING TSUN IS NIET DESASTREUS VOOR JE FIGUUR

De normale reactie bij een aanval is dat iemand wild om zich heen gaat slaan. Met Wing Tsun probeer je juist die impuls te onderdrukken en gebruik te maken van de brute kracht van de aanvaller. Door dat meegeven is het niet noodzakelijk dat Wing Tsun-ers beresterk zijn, krachttraining is overbodig. Petra Schäfer: "De schouderspieren worden sterk ontwikkeld en ook de triceps worden sterker. Maar zelfs na jaren intensief trainen word je geen halfaap met overal spieren. Het is niet desastreus voor je figuur."

Wing Tsun is een prima sport voor je conditie en voor ontspanning, maar ook handig om jezelf te beschermen.

Hoewel Wing Tsun door een vrouw werd ontwikkeld, is het vooral populair bij mannen. De negatieve beeldvorming van vechtsporten zal daarbij zeker een rol spelen. "Vechtsporten hebben het image dat er alleen maar onderwereldfiguren aan deelnemen. Ze zouden overdag in de sportschool oefenen wat `s nachts als uitsmijter in praktijk worden gebracht. Voor Wing Tsun geldt dat zeker niet", zegt Hein Visbeek, met zijn 51 jaar een van de oudere Wing Tsun-ers.

"Het beeld dat door de Kung Fu films wordt opgeroepen zorgt ervoor dat veel vrouwen argwanend staan tegenover oosterse vechtsporten", denkt Frank Schäfer. "Maar toch zou het goed zijn als vrouwen bijvoorbeeld aan Wing Tsun zouden gaan doen. Want de effectiviteit van deze discipline staat buiten kijf. Vaak wordt in zelfverdedigingscursussen voor vrouwen een schijnzekerheid geboden. Werkelijk effectief is veel van wat je daar leert niet. Dat is gevaarlijk. Dan denk je dat je een gevaarlijke situatie in de hand hebt, maar dan is dat helemaal niet het geval."

BRUCE LEE EN DE NON

Wing Tsun is na de ontwikkeling door de Chinese non lange tijd ondergronds gebleven en werd alleen in bepaalde families onderwezen. In de jaren vijftig kwam de stijl pas boven de grond. Een moljonairszoon, Yip Man, was door de Chinese revolutie zijn bezittingen kwijt geraakt en begon met het geven van Wing Tsun-lessen om in zijn onderhoud te voorzien.

Een van de bekendste leerling van deze stamvader van het moderne Wing Tsun was Bruce Lee. Yip Man trainde onder andere op de kracht van de gewrichten: hoe sterker de gwrichten, des te krachtiger is de stoot.

Andere vechtsporten onderschatten volgens Schäfer het belang van sterke gewrichten. Omdat in de wedstrijdsituatie de vechters zijn ingepakt in bandages worden de gewrichten juist niet getraind. Dat was er bijvoorbeeld de oorzaak van dat bokser Mike Tyson tijdens een straatgevecht zijn hand braak. Een Wing Tsun-er zal dat niet snel overkomen, zegt Schäfer.
In tegenstelling tot ander Kung Fu stijlen als Karate en Taekwon Do worden er vooralsnog geen wedstrijden in Wing Tsun verwacht.

door Frank Noë en Robert Schoondergang



WING TSUN - EFFECTIEVE - EN REALISTISCHE ZEFVERDEDIGINGSKUNST

Fighting Spirit/Zendokan # 3 Jg. 5

Wing Tsun (een variatie op het bekendere Kung Fu) is oorsprokelijk speciaal voor vrouwen ontwikkeld om zich tegen agressieve mannen te kunnen verdedigen. Nu is deze oude Zuid-chinese verdedigingskunst een van de meest effectieve vecht- en verdedigingssystemen ter wereld.
De man, die het Wing Tsun in Europa bekend heeft gemaakt is onze oosterbuur, de Duitser Sifu Keith Kernspecht. Deze voormalige politieagent en ex-lijfwacht heeft de sport in Duitsland in korte tijd razendpopulair gemaakt.
Wie denkt dat het weer hier eens om een of ander onduidelijke en softe vorm van 'Martial Arts" gaat zit er ditmaal echt naast.

Keith Kernspecht begon zijn martial arts loopbaan, toen hij en een vriendje door een groep jongens in elkaar was geslagen en zich eigenlijk nauwelijks had kunnen verdedigen. Hij begon met judo, maar specialiseerde zich later ook in jiu-jitsu, kobudo, aikido en teakwondo. Via het kempo maakte hij voor het eerst kennis met het Chinese WT. De erste trainingsstages vonden plaats in de Londonse wijk 'China Town', waar hij als eerste blanke Europeaan met deze effectieve vechtsport kennis maakte.

Hij was zo onder de indruk van deze sport dat hij in 1975 besloot de Chinese grootmeester Leung Ting (10e dan!), voor een trainingsstage in Duitsland uit te nodigen. Tot zijn grote verrassing ging Sifu Leung hierop in.
Dit was het begin van een indrukwekkende loopbaan in het Wing Tsun. Kort geleden is Kernspecht benoemd tot 9e dan, waarmee hij de enige Europeaan is, die zich grootmeester in het WT mag noemen. Wat is begonnen als een hobby in een klein zaaltje in de Noordduitse havenplaats Kiel, is inmiddels uitgegroeid tot een professionele organisatie, de 'European Wing Tsun Organisation', die in heel Europa inmiddels al zo'n 1.000 aangesloten sportscholen met 25.000 beoefenaars telt.

Wing Tsun is een stijl, waarbij wordt gereageerd op de actie van de tegenstander. Opvallend is de grote variatie aan technieken (grepen, worpen, klemmen, trappen, stoten). Het meest spectaculair is het ogenblik, waarop de aanval wordt overgenomen. Op dat moment vindt er een enorme krachtexplosie plaats, waarbij de tegenstander in zeer hoog tempo met stoten wordt belaagd. Op de grond gaat de actie gewoon door, totdat de opponent zichtbaar is uitgeschakeld.

De meest effectieve technieken worden niet aan iedereen bekend gemaakt. Alleen de beste leerlingen krijgen les in deze geheime, uit de Chinese overlevering afkomstige klemmen en stoten.

Op dit moment is de meest bekende representant van het Wing Tsun de Duitse vechter Emin Boztepe, die zich in Duitsland letterlijk op straat groot gevochten heeft. De verhalen, die over deze man de ronde doen, zijn werkelijk ongelooflijk. Zo zou hij regelmatig in zijn eentje tekeer zijn gegaan in kroegen, die vol zaten met Duitse voetbalfans.
Tijdens zijn demonstraties op budo-gala's, gaat hij ook niet zo zachtzinnig met zijn sparringspartners om. Tijdens zijn laatste optreden brak hij bij iemand de kaak en draaide hij en ander de arm uit de kom. Boztepe is tegenwoordig actief in Hollywood waar hij furore maakt als ster in vechtfilms. Bovendien traint hij het elite-corps van de Amerikaanse FBI. Voor Fighting Spirit reden genoeg deze man eens op het omslag in het zonnetje te zetten.

Tekst: Zendokan


DE GRACIE-BROTHERS WORDEN UITGEDAAGT DOOR WING TSUN!

Fighting Spirit/Zendokan # 9 Jg. 5

In een vorige editie van Fighting Spirit Zendokan hebben we al eens kennis kunnen maken met het 'enfant terrible' uit de Duitse vechtsportwereld.
Emin Boztepe heeft zichzelf bij onze oosterburen onsterfelijk gemaakt door zijn inmiddels meer dan 300 blote-vuist-gevechten, waarvan het merendeel gewoon op straat of in de 'Kneipe' moet hebben plaatsgevonden.
Hiernaast treft u de officiële uitdaging van de Wing Tsun kampioen van Sifu Kernspecht, die met deze publiciteitsstunt natuurlijk de doorbraak van het Wing Tsun in Amerika tracht te bereiken.

Maar volgens de insiders is hij allerminst kansloos.
Sterker nog, de atletisch gebouwde 'killer' Boztepe moet zeker in staat worden geacht de suprematie van de Gracie family te doorbreken.
Wie het lef heeft in zijn eentje een kroeg met Duitse skinheads in te gaan en vervolgens nog ruzie gaat zoeken ook, heeft echt lef.
En als deze 'ontmoeting' dan ook nog eindigt in een absoluut bloedbad en de uitdager er onbeschadigd afkomt, dan moet je zo iemand toch wel heel serieus nemen.

De Gracie boys staan voor een moeilijke keuze. Als ze de uitdaging negeren, maken ze zichzelf niet echt populair als 'Ultimate Champions'.
Maar als ze de uitdaging wel aannemen en van de Wing Tsun knokkers verliezen, dan kunnen ze beter naar de Bahamas gaan.
Wij zijn uiteraard zeer benieuwd wat er gaat gebeuren. De redactie van de Fighting Spirit houdt u natuurlijk volledig op de hoogte!!

Tekst: Zendokan



EMIN BOZTEPE KRIJGT REACTIE VAN GRACIE-CLAN

Fighting Spirit/Zendokan # 1 Jg. 6

In de vorige editie van ons tijdschrift heeft u kunnen lezen, dat de Duitse Wing Tsun vechter Emin Boztepe, de complete Gracie family heeft uitgedaagd.

Kort geleden ontving hij een antwoord van Rorion Gracie, leider van de family-clan. In deze brief werd hij uitgenodigd deel te nemen aan het Ultimate Fighting Championship V.

Rorion merkte hierbij echter wel op, dat de eerdere deelnemers uit het wing chun geen enkel partij had gewonnen. Maar Boztepe wil niet 'zomar' aan het UFC deelnemen en op deze manier door een bepaalde loting de Gracie brothers mislopen. Nee Boztepe wil alleen tegen de Gracies knokken en dan nog wel het liefst tegen hun allemaal!

In zijn antwoord op de uitnodiging van Royce Gracie stelt hij ondermeer, dat hij als het kan het liefst direct tegen Rorion in het strijdperk wil treden.

Boztepe: 'Als ik eerst de kleine broertjes in de pan heb gehakt zal jij kunnen blijven zeggen, dat je nog steeds ongeslagen bent. Dus laten we dan maar gelijk samen de strijd aanbinden. Jullie hebben mij een laffaard genoemd omdat ik me niet voor aap wil laten zetten in jullie stalen kooitje. Het gaat me nu om de budo-eer. Ik bedank ervoor om onschuldige beoefenaars van de martial arts te moeten pijnigen of zelfs doden voor het sensatiebeluste tv-publiek, waardoor jullie je zakken kunnen vullen. Nee, ik wil een strijd waarbij de eer centraal staat en niet het geld. Neem de uitnodiging nu maar aan, zodat ik me weer volledig om mijn Wing Tsun leerlingen kan bekommeren!'

We zijn benieuwed hoe de Gracie Family op deze duidelijke taal reageert. Voor Boztepe zal de strijd zekere niet beeindigd zijn als Rorion een confrontatie blijft vermijden.

Wat er dan zal kunnen gebeuren laat zich raden. Maar we kunnen beter eerst het antwoord uit Amerika afwachten. Wellicht al in de volgende uitgave meer over de Gracie-Boztepe affaire.

Tekst: Zendokan


WING TSUN OVERTUIGDE ANTI TERREUR BRIGADES!

Fighting Spirit/Zendokan # 6 Jg. 6

Er is al veel geschreven over het Wing Tsun Kung Fu. Ondanks het feit dat de stijl zeer bekend is geworden zijn het niet altijd de beste berichten die naar buiten komen. Men concentreert zich dan op futiliteiten als 'wie doet er het 'echte' Wing Tsun, schrijf je het met W.C. (Wing Chun) of met W.T. (Wing Tsun)' en ga zo maar door. Door al dat soort onbenullige polemiek zou je bijna vergeten dat het hier gaat om een uiterst effectief vechtsysteem dat met name in Duitsland kan bogen op een bijna niet te vergelijken populariteit.

Niet zo lang geleden vond er in het Duitse Goppingen een speciaal zelfverdedigingsseminar plaats voor instructeurs van speciale eenheden uit binnen- en buitenland.

Naast de Duitse GSG9 en de SEK-elitetroepen waren er maar liefst 5 buitenlandse Commando- en anti terreur-eenheden naar dit seminar gekomen om met elkaar van gedachten en ervaringen uit te wisselen. Maar niet alleen dat, het werd ook voor velen een gedenkwaardige kennismaking met één der meest effectieve vechtmethoden ter wereld, het Wing Tsun.........

Aanwezig waren onder meer een speciale Amerikaanse afdeling van de FBI namelijk het H.R.T. wat staat voor het Hostage Rescue Team (bevrijding van gijzelaars). Verder de top van het Italiaanse NOCS, uit Frankrijk de specialisten van het RAID, de Luxemburgers met hun GIP-eenheden en als laatste, een sectie van de Zwitserse SEK-Kantonpolitie Zürich.

De taken van dit soort elite-eenheden bestaan voornamelijk uit terreurbestrijding, inzet bij geweld en zware criminele delicten en mensen redden uit levensbedreigende situaties. Vast onderdeel bij de opleiding in ieder land is natuurlijk ook het ongewapende gevecht.

Dat hierbij strikte regels gelden waaraan streng de hand moet worden gehouden in verband met de specifieke wetgeving van ieder land afzonderlijk zal ook duidelijk zijn. Tenslotte kun je niet als een soort van Rambo in een situatie duiken en daar en passant een hele stad in vlammen doen opgaan!

Een van de hoogtepunten van dit uitzonderlijke seminar was de introductie van het zelfverdedigingssysteem Wing Tsun. Onder leiding van de Europese WT-hoofdtrainer de Duitser Keith Kernspecht, 9e graad, werd het Wing Tsun twee dagen lang onderwezen. Voorafgaande aan dit onderdeel van het seminar was er al druk gespeculeerd door de deelnemers over de doeltreffendheid van het Wing Tsun.

De Duitse elitetroepen hadden al vaker met het systeem van doen gehad, voor de meeste buitenlandse deelnemers was het een eerste kennismaking met deze vechtmethode die door de Chinese grootmeester Leung Ting over de hele wereld bekend is gemaakt.

De topvechter van het Wing Tsun in Europa is de Duitser (van Turkse origine) Emin Boztepe. Hij was in Hollywood voor de opname van een film maar werd speciaal voor dit seminar terug gevlogen.

Verschillende stijlen vermengen zich

Met algemene instemming werd er op de avond voor het WT-seminar een aantal video's getoond die de effectiviteit van het WT moesten aantonen. Natuurlijk waren de discussies over het nu wel of niet doelmatig zijn van het WT zeer heftig hierna. Een ieder geloofde natuurlijk heilig in hetgeen hij al kende en geleerd had. Velen hadden al jaren ervaring met verdedigingsmethoden en zich keer op keer (met succes) op de hun bekende krijgskunst verlaten.

De FBI agenten kwamen bv . bijna allemaal met een Karate/Taekwondo achtergrond. Een van hem was zelfs jaren lang sparringspartner van Chuck Norris geweest! De Italianen hadden bijna allemaal een Karate- of Thaiboksachtergrond, terwijl de Fransen bijna alleen uit het Savate- en Boks circuit kwamen.

Speervuur van slagen

Toen de deelnemers de WT topvechter Emin Boztepe op een video de voor het WT zo typische 'kettingstoten' zagen maken, konden velen zich niet voorstellen dat dit 'wilde spervuur van slagen', dat nauwelijks een gerichte stoot leek te hebben, überhaupt effectief kon zijn.

De volgende ochtend stonden er niettemin 120(!) doorgewinterde vechtexperts aangetreden om hun eerste kennismaking op te doen met het WT. Aangezien hier in een tijdsbestek van slechts twee dagen zo veel mogelijk getoond moest worden, werden de deelnemers opgedeeld in 8 groepen waarbij iedere groep een WT expert bij zich kreeg. Omdat het hier om een heel specifieke groep mensen ging met een zeer speciale functie waren alle technieken toegespitst op juist die taken die voor anti terreur brigades van belang waren.

Zaken als: bevrijding van gijselaars te land, ter zee en zelfs in de lucht, het kwam allemaal aan bod. Langzamerhand zag je bij de deelnemers verandering in denken plaats vinden, nl. dat het systeem dat Keith R. Kernspecht (49) aan hen toonde inderdaad bijzonder effectief en doeltreffend was!

Overtuigd van de effectiviteit van het Wing Tsun

Voor elite-eenheden is het van het grootste belang dat het getoonde niet alleen doeltreffend is, maar vooral dat het simpel gehouden wordt. Variatie aan techniek is wel leuk, maar binnen het WT kun je met slechts zes afzonderlijke bewegingen nagenoeg iedere situatie aan!

Bovendien heb je voor beoefening van het Wing Tsun nauwelijks speciale voorzieningen nodig (boksring, matten) enz. waardoor je eigenlijk overal kunt oefenen.

Eén ding was duidelijk na dit toch wel zeer speciale seminar: de algehele opinie was dat het Wing Tsun inderdaad veel bevat dat uitstekend werkte in levensbedreigende situaties.

Aan het einde werd in ieder geval Sifu Keith R. Kernspecht vereerd met de groene baret van de Würtembergse speciale commando-eenheid. Een onderscheiding die tegelijkertijd aan gaf dat men inzag dat Wing Tsun uitstekend bruikbaar was voor iedereen, waar ook ter wereld!

Tekst: T. Jurgens,
Vertaling en bewerking: Fred Royers


WING TSUN GROOTMEESTER LEUNG TING

Fighting Spirit/Zendokan # 6 Jg. 7

Als scholier droomde Leung Ting er al van om een vechtsport te leren. In Hongkong had hij op straat veel onrecht gezien en in zijn jeugdige enthousiasme was hij vastbesloten hier iets aan te doen. Pas op 13-jarige leeftijd kon hij echter les krijgen van een echte Kung Fu meester.

Leung Ting had het geluk dat twee van zijn ooms WingTsun trainden. Samen konden zij Leung 's ouders ervan overtuigen dat het een goede zaak was om in een vechtsportopleiding te investeren. Ting kreeg zes jaar les van een leerling van Yip Man. Ondanks het feit dat hij vele uren in de sportschool doorbracht, leverde hij ook op school goede prestaties. Zo goed zelfs, dat hij tot het Baptisten College werd toegelaten.
Omdat hij veel vrije tijd had, bouwde hij (op het dak van een huis van zijn vader) zijn eerste eenvoudige trainingszaal.

Yip Mans 'Closed door student'

Leung Ting werd door zijn Kung Fu trainingspartner Kwok Keung geïntroduceerd bij Yip Man, de leider van de WingTsun stijl. Yip Man was zojuist ontslagen uit het ziekenhuis, waar hij voor maagklachten was behandeld. Volgens oude Kung Fu traditie besloot Yip Man om zijn sportschool op te geven. Hij had de deuren dus gesloten en nam geen nieuwe leerlingen meer aan. Maar toen hij Leung Ting ontmoette was hij zo van de jongen onder de indruk, dat besloot hem toch tot de school toe te laten (closed door student) en hem persoonlijk te scholen in het WingTsun.

In december 1969 organiseerde Leung Ting een 'WingTsun Kung Fu show and Tournament' op het terrein van het Baptisten College. Dit was het eerste openbare WingTsun evenement. Bovendien was grootmeester Yip Man als toeschouwer bij het gebeuren aanwezig. Korte tijd later werd Leung Ting door Yip Man benoemd tot chef-trainer van de 'Ving Tsun Athletic Association'. Op dat moment trok Yip Man zich definitief terug als leraar.

In 1970 naam Ting het gebouw van de Association over en opende zijn eigen 'WingTsun Leung Ting Martial Art Gymnasium'. In de daaropvolgende jaren deed Leung Ting er alles aan om zijn sport bekend te maken. Hij verscheen op televisie, gaf seminars en stuurde zijn leerlingen naar de meest verschillende toernooien. Samen met Cheng Chuen Fun en zijn broers Leung Lap, Leung Koon en Leung Tuen, slaagde hij erin een groot aantal WingTsun klassen te starten. Op deze wijze werd de sport snel bekend en het aantal beoefenaars groeide stormachtig. Maar met het succes groeide ook de afgunst van andere collega's.

Afgunst en onbegrip

Leung Ting werd door zijn collega's bekritiseerd over onder meer het feit dat hij tegelijker tijd les gaf bij de Association en op zijn eigen sportschool. Leung Ting besloot zich tot het laatste te beperken.
Vanaf deze tijd concentreerde hij zich op de ontwikkeling van zijn eigen systeem, het WingTsun (WT), in tegenstelling tot het Wing Chun (WC) en het Ving Tsun (VT), de sportschool groeide voorspoedig.
En toen kwam Leung Ting opnieuw met een historisch idee: hij richtte de éérste klas voor vrouwen op!

WT groeit explosief en wordt internationaal

Na het overlijden van Grootmeester Yip Man in 1972 legde Leung Ting zich verder toe op de uitbreiding van het WingTsun.
Hij opende meerdere sportscholen in Hongkong en hij richtte de Wing Tsun Leung Ting Martial Art Association op. Naarmate er in het buitenland meer en meer in zijn stijl werd lesgegeven, voegde hij het woord 'International' aan de naam toe.

Met de invoering van een eigen gradueringssysteem kreeg het WingTsun de kans echt internationaal door te breken.
Het systeem is inmiddels in meer dan 50 landen erkend en geldt als basis voor de opleiding tot gekwalificeerd Kung Fu leraar.

Toegang tot de filmwereld

In 1977 werd Leung Ting 'Kung Fu Action Director' van de inmiddels beroemde filmmaatschappij 'Shaw Brothers Film Studios'. Maar de filmwereld heeft hem nooit echt gegrepen. Na zes films ging hij zich weer meer richten op het lesgeven in zijn eigen sportschool.

Hij bleek een grootmeester 'pur sang' en besteedde daarnaast veel tijd aan zijn engelstalige meesterwerk: 'Wing Tsun Kuen', dat in 1978 voor het eerst werd uitgegeven. Het boek maakte hem een vermogend man, maar bovenal werd hij hierdoor wereldberoemd.

Het aantal landen dat was aangesloten bij de International Wing Tsun Leung Ting Martial Art Association groeide gestaag. Inmiddels zijn meer dan 50 landen aangesloten!

De ontwikkeling in West-Europa vond plaats vanuit ons buurland Duitsland, waar de sport een ongekend snelle groei doormaakte onder leiding van Sifu Kernspecht. Alleen in Duitsland zijn tegenwoordig ruim 1.500 sportscholen aangesloten.

Sifu Kernspecht is na Leung Ting wereldwijd de hoogst gegradueerde WingTsun meester. In ons land wordt de sport 'gedragen' door Sifu Frank Schäfer.

Leung Ting blijft nog steeds persoonlijk actief om zijn sport verder uit te breiden. Op uitnodiging van de nationale bonden reist hij vrijwel het hele jaar de wereld rond.

Dus als u de kans heeft hem eens in levende lijve tijdens een seminar te ontmoeten, dan moet u deze kans zeker niet laten schieten!

Tekst: Zendokan


WING TSUN KUNG FU - Emin Boztepe in Amsterdam

Fighting Spirit/Zendokan # 6 Jg. 7

De controverse tussen WingTsun beoefenaar Emin Boztepe en een aantal stevig uit de kluiten gewassen vechtsporters die de kans hadden (maar hem niet grepen) om nu eens met de gespierde Turks/Duitse WingTsun superstar aan de gang te gaan. Redenen? Vele, maar lees daar maar over want ik denk dat hier nog wel een vervolg zal komen!

Op de redactie kwam er een indrukwekkende fax binnen van Frank Schäfer, chef-trainer van de Nederlandse WingTsun Kung Fu. 'Aan de heer Pardoel! De tijd van het brieven schrijven is nu eventjes voorbij!', zo luidde de aanhef van het Epistel.
Aangezien er al geruime tijd een controverse is tussen Remco Pardoel (jiu jitsuka en kooivechter) en Emin Boztepe (de bekendste en beroemdste WingTsun beoefenaar van het moment) konden de zaken op dit seminar even 'rechtgezet' worden, zo kon je opmaken uit de fax van Frank Schäfer.

Tevens werd in de brief vermeld dat ook Hans Nijman (karateka en Free fighter voor RINGS) geïnviteerd werd voor het onderonsje. Tenslotte had ook Hans Nijman in een interview met Zendokan uitspraken gedaan over het een en ander toen hem daar door onze verslaggever naar gevraagd werd.
Zendokan/Fighting Spirit stuurde Fotograaf Evert Zwaanswijk die met de camera in aanslag al op het ergste voorbereid was. Het viel nogal mee, uiteindelijk......

Remco Pardoel was de grote afwezige. Bang geworden? Niet echt, hij had een paar dagen ervoor bij judowedstrijden een op diverse plaatsen gebroken scheenbeen opgelopen en is voorlopig een jaar uit de roulatie. Hans Nijman dan, die kwam zoals hem verzocht werd. Echter na een goed gesprek kon hij ook weer naar huis. Verslaggever Fred Royers sprak via de telefoon met Emin Boztepe tijdens een druk bezochte stage (zo'n 80 man!) in de school van Frank Schäfer.

Emin, het is allemaal nogal meegevallen, nietwaar?

'Zoals gebruikelijk. Ik ben nog nooit een uitdaging uit de weg gegaan. Ik zoek het gevecht niet maar als iemand wil, okay, ik sta er. Remco Pardoel wil schijnbaar graag beroemd worden door dit soort uitdaging. Hij spreek laatdunkend over ons zonder dat hij precies weet wat wij doen. Goed je hebt de fax gelezen die door Frank Schäfer verstuurd is. Ik was er, hij niet.'

Ja, maar hij ligt in het ziekenhuis.

'Luister, dat wist ik ook niet van tevoren. Ik wil alleen maar aangeven dat ik nog nooit een gevecht uit de weg ben gegaan. Pardoel laat zich voor het karretje van de Gracie familie spannen, hij moet eens goed na leren denken over deze zaken. Maar goed, als hij genezen is kunnen wij alsnog de zaken rechtzetten. Stomme mensen kunnen me eigenlijk niet beledigen. Dan kan hij meteen weer naar het hospitaal.'

Hans Nijman is wel gekomen.

'Klopt, samen met nog een stel andere grote kerels. (Dick Vrij, Bob Schreiber, Frederick v. Oosterom, Dennis Raven en Rene v.d. Zande, red.) Ik heb hem uitgelegd dat ik met hem geen problemen heb maar dat hij niet voor anderen de kastentjes uit het vuur moet gaan halen. Ik heb met hem gepraat, we hebben wat gedronken samen en ik ben blij dat we weer vrienden zijn. Het is ook raar. Ik ken Hans Nijman niet, ik heb nooit over hem gepraat, hij wel over mij, waarom? Iedereen daagt me uit om beroemd te worden. Ik ben altijd in vorm en altijd klaar, maar ik word [er] soms doodziek van dat gedoe. De enige reden dat ik zo beroemd ben geworden is door die rare uitdagingen! Anderen maken mij beroemd. En waarom? Mensen denken vaak heel min over ons {onze} kung fu terwijl ze niet eens weten wat het inhoud.

Wij doen geen sport, wij doen aan zelfverdediging, dat is een essentieel verschil. Ze kunnen amper een oordeel geven over onze technieken toch denken ze er laatdunkend over.
Alleen al in Duitsland doen er 60.000 (!) mensen aan onze stijl, die kijken allemaal tegen me op. Dat betekend ook een verantwoording. Ik kan daarom het gevecht niet uit de weg gaan. Als er iemand komt dan zal ik een voorbeeld moeten stellen. Niet omdat ik dat graag doe, maar omdat het moet.

Mensen zien niet hoe intensief ik train en hoe hard ik werk. Ik heb Muai Thai gedaan, gebokst, geworsteld met de besten in Duitsland, shotokan karate en taekwondo. Ik ben all-round genoeg. Ik word er alleen zo moe van om steeds weer op die uitdagingen te moeten reageren. Ik vind de verhalen van 'stap dan eens in die kooi als je durft' ook zo kinderachtig. Ik train geen 20 jaar zelfverdediging, om in zo'n kooi, voor het vermaak van anderen, iemand voor geld het ziekenhuis in te slaan, daarvoor vind ik mezelf te goed.

Maar sommigen zijn nu eenmaal erg hardleers en als het moet dan moet het maar, ik loop er niet voor weg', aldus een zelfverzekerde en zeer welbespraakte Emin Boztepe tijdens het succesvolle WingTsun stage.

Hans Nijman reageerde desgevraagt als volgt:

'Wat ik van zijn stijl vind is niet belangrijk. Als die mensen dat leuk vinden moeten ze het trainen. Waar het mij om ging is dat ik in die zg. 'uitdagings'-brief (gericht aan Pardoel en naar de redactie verstuurd, red.) genoemd wordt. Ik kan dat natuurlijk niet over m`n kant laten gaan. Ik kom dan om daar mee te vechten.

We hadden allemaal een sporttas bij ons dus we waren er klaar voor. In plaats daarvan werd ik gevraagd om met hem in een andere kamer te gaan zitten waar hij me vertelde dat ik me niet voor het karretje van anderen moet laten spannen.

Kijk, ik kwam daar niet om te trainen of zo, dat doe ik al genoeg, ik kwam, omdat in de brief duidelijk gesteld was dat wij ons nu konden bewijzen, al hoeft dat volgens mij niet meer. Alleen ik kan zo`n openbaarde uitdaging niet over m`n kant laten gaan.

Dan lijkt het alsof {ik} voor die lui weg loop. Die brief was door die Frank Schäfer gestuurd en was duidelijk: wij konden met hem vechten als we tenminste durfden. Daarvoor was ik er dus, niet voor m`n lol. Maar ja, die Emin Boztepe, die kan praten als Brugman en hij gaf inderdaad geen enkele aanleiding tot agressie. Dus er gebeurde helemaal niets.'

Maar misschien was het omdat jij sport doet en zij alleen maar zelfverdediging.....

'Kom op nou, ik sta aan de deur, daar kan ik ook de regels niet bepalen. Kijk als ik met hem sta te praten en ik geef hem onverwachts een stomp op z`n kin is het verhaal ook uit, dat weet je toch ook wel. Ik was er, hij praatte en we konden weer weg. Die anderen die bij me waren wilden ook maar wat graag, maar er was geen aanleiding, er werd gepraat en gepraat, dus tja, wat moet je dan.....?'

Niets dus. Goed, iedereen heeft laten zien dat niemand bang is voor de ander dus kunnen we onze tijd (en die van Zendokan/Fighting Spirit) gewoon weer aan belangrijke zaken besteden.

Tekst: Fred Royers


Opmerking van Sifu Frank Schäfer betreffende de 'visite' van 'Nijman & Co.':

Eigenlijk hadden wij vooral die Remco Pardoel verwacht, maar helaas had hij een gebroken been, mazzel -voor hem- dus. Hoe dan ook, voordat Emin met Nijman is gaan praten 'als brugman', stelde hij de freefighter (voor meerdere getuigen - ik stond er op enkele centimeter 'pal naast') direct voor de keuze:

"You wanna fight? - It's OK, I'm here and I will not run away!
If you want to be our friend it`s also OK and we can talk.
It's up to you, make your decision, but make it now!"

Hans Nijman had er dus voor gekozen te praten - in principe is er niets tegen deze beslissing, het is tenslotte beter vrienden dan vijanden te hebben, maar zijn (boven staande) verhaaltje klopt dan toch niet helemaal.

Ze kwamen inderdaad in een vrij agressieve bui binnen, ze hadden al hun sieraden provocatief afgenomen.
Toen moet er een gedachte-wisseling hebben plaats gevonden (ze hadden zeker een klein Kung Fu-schooltje met een paar watjes verwacht, die ze eventjes kunnen 'verbouwen' maar het viel blijkbaar wel tegen), hoe dan ook, wij waren al op een confrontatie voorbereid, een handvol WT-instructeurs was 'op de sprong' om in te grijpen, mochten zich er plotseling ongevraagd meerdere freefighters mee bemoeien.

Dick Vrij bleek echter sportief genoeg, om met de volgende argumentatie bij mij 'het ijs te breken', hij zei tegen me:
'Laat ons even normaal doen, jullie zijn toppers op jullie gebied en wij op het onze, waarom zouden wij oorlog tegen elkaar moeten voeren? Ik vind we kunnen elkaar beter met respect gaan behandelen...' - Gelijk had ie!

Toch wat zei Nijman toen ook al weer in de FS/Zendokan Nr.3 Jg.7?
'Kijk mannen als Pardoel daar heb ik eveneens veel respect voor. Die staan voor wat ze zeggen. Niet voor die kung fu types zoals, hoe heet ie ook al weer, die Boztepe. Je moet je grieven niet in een blad spuien, gewoon vechten, niet zeuren. Al dat geklets van 'Bij kung fu sparren we niet, daar is onze stijl te gevaarlijk voor'..., laat me niet lachen. Laat ze gewoon eens komen meedoen in plaats van zo dom te zwammen.'
In deze stelling kan ik toch weinig respect tegenover ons terugvinden...

Zo heb ik destijds dan ook Nijmans uitspraak direct letterlijk geretourneerd en het schrijven persoonlijk bij hem 'aan de deur' laten langsbrengen, zodat ik zeker was, dat ie moest reageren (ook Pardoel had er eentje gekregen); dit was dus mijn antwoord:
Gericht aan Pardoel, Nijman & Co. 'Mannen als Boztepe daar heb ik eveneens veel respect voor. Die staan voor wat ze zeggen. Niet voor die free-fight types zoals, hoe heet ie ook al weer, die Nijman. Je moet je grieven niet in een blad spuien, gewoon vechten, niet zeuren. Gewoon eens komen meedoen in plaats van zo dom te zwammen. En wij zullen jullie ook beslist niet laten lachen!' Met sprotieve groet, Sifu Frank Schäfer, Cheftrainer NWTO.
Door deze 'uitdaging' voelde zich Nijman overigens zwaar beledigd (hij besefte niet eens dat het in feite zijn eigen worden waren...), zodat hij een stuk of tien 'zware' jongs had gecontacteerd en eventjes bij ons langs kwam.

Hoe dan ook, de ontmoeting verliep dan toch nog -zoals inmiddels bekend- rustig en eindigde met 'shaking-hands', 'visitekaartjes-ruil' en de beste wensen. Vreemd (of misschien ook juist weer niet...), dat ze dan opeens weer zoiets van hebben gemaakt.
Sindsdien is het trouwens vrij rustig betreffende Gracie, Pardoel & Co. geworden, wat mij betreft mag het zo blijven, alhoewel ik die Pardoel toch graag een keer persoonlijk had ontmoet - maar wat niet is kan nog komen...

Om onze reacties van toen beter te kunnen begrijpen, is het misschien handig te weten, hoe deze twist was ontstaan.
Begonnen is het eigenlijk allemaal met de nogal onbeschaafde 'open brief' van dhr. Remco Pardoel in de FS/Zendokan Nr. 4 Jg. 6:

ZIEK MAKENDE INSINUATIES! ('FS/Zendokan' Nr. 4 Jg. 6)

Ik wil graag reageren op de ziek makende insinuaties van dhr. Schäfer van het Wing Tsun Kung Fu. De bewering van u, mijnheer Schäfer en uw voorbeeld de hr. Boztepe dat de uitslagen bij het Ultimate Fight Challenge van tevoren al vaststaan is belachelijk.
U kunt een vraaggesprek aangaan met de Hr. Gerard Gordeau die zijn hand brak in het gevecht en later nog eens drie middenvoetbeentjes, doordat hij een Sumo worstelaar vol met een mawashi geri een aantal tanden uit zijn mond schopte! Gordeau had de pech dat hij geblesseerd was en zich daardoor niet van zijn sterkste kant kon laten zien in de finale. Misschien was dan de uitslag (verliezen op een verwurging die Gracie echt niet los wilde laten) dan anders geweest.

In de tweede editie van dit Ultimate Challenge toernooi moeten ook andere mensen, waaronder ondergetekende het onderspit delven tegen Royce Gracie. Vraagt u anders maar eens Kung Fu stilist Jason Delucia na of de door Gracie aangelegde armklem wel zat nadat de schouderbanden uit hun natuurlijke positie waren getrokken! Iedereen kan dit zien, de videobanden zijn te koop bij Nikko Sport.
Dat de Amerikaan Pat Smith niet zo`n held is om in de finale af te kloppen nadat hij een paar tikken heeft gehad zou eigenlijk goed bij de stijl Wing Tsun passen! Een verschikkelijk grote mond zonder ook maar iets gepresteerd te hebben. In Japan zouden jullie allemaal 10e Dan in het Kuchi Waza zijn (De kunst van het kletsen.....).

Benny Urquidez had commentaar op de stijl van Gracie. Deze op zijn beurt wilde dat graag rechtzetten en daagde hem toen uit. Net zoals de mannen van het Wing Tsun durfde ook hij de uitdaging niet aan te nemen. Ik heb thuis faxen liggen en die verstuurd naar alle vechtsportbladen (waaronder Zendokan/Fighting Spirit) waarin staat dat de Gracie's dolgraag ingaan op jullie insinuaties en aantijgingen en maar wat graag tegen jullie zgn. 'vechter' (en meester in het 'Kuchi Waza') Boztepe willen vechten.
De organisator van het U.F.C. de hr. Arthur Davie heeft Boztepe tweemaal een aanbieding gedaan om tegen Gracie te vechten. Eenmaal via het toernooi (door loting) en een tweede maal zelfs via een persoonlijk gevecht, direct tegen Gracie binnen datzelfde toernooi. Beide malen heeft onze Emin Boztepe geen antwoord (durven?) gegeven.

Ik begrijp dat jullie jezelf niet als vechters zien, wat wil je met zo`n grote mond en alleen maar praatjes. Het enige dat opperhoofd Kernspecht jullie laat doen is praten om zelfbewustzijn te kweken. Ik neem aan dat jullie 'effectiviteit' van het kletsen en zwetsen verloren zou gaan als jullie aan echte wedstrijden zouden deelnemen.
Bij deze heb ik als simpele vechtsportliefhebber en jiu jitsuka een goed advies voor jullie. Jongens, als jullie zulke dromers zijn en liever met elkaar speelt, blijf dan op je eigen speelplaats en ga dan niet bij de grote jongens kijken. Eerst de basisschool afmaken, dan naar de brugklas en dan praten we wel een keertje verder. Denk eraan, volgende keer eerst je vinger opsteken voordat jullie weer van die domme, zeer domme dingen gaan zeggen.....

Remco Pardoel, Oss

Vreemd was overigens ook de uitspraak, die Bas Rutten er in de Action Sports Nr. 22, Jg. 4/5 heeft gedaan:
'Zijn ze (de Gracies) tenminste niet zoals een Emin Boztepe, die jan en alleman uitdaagt en nog nooit een partij heeft gevochten omdat hij daar het lef niet voor heeft. Ja, zogenaamd op straat zonder enig bewijs van echtheid. Deze man is echt een grap. Heel zijn leven staat op papier en dat is dan ook het enige, niets is echt!'.
Als antwoord op mijn reactie dit betreffende in de Action Sports Nr. 24, Jg. 5 kwam dan dit schrijven binnen:

WIE DE BAL KAARTST..... ('Action Sports' Nr. 26 Jg. 5)

Geachte heer Schäfer,

Om onduidelijkheden uit de weg te ruimen, moet ik eerst zeggen dat ik niet de sport Wing Tsun (WT) afkraak, maar de persoon Emin Boztepe. Hij heeft in meederen bladen gezegd, zoals laatst nog in een Zweeds blad, dat Pancrase nep is en dat de beoefenaars van deze sport niets waard zijn. Pancrase vechters niets waard?
Ken en Frank Shamrock, Yoshika Takahashi en Maurice Smith zijn grote namen en hebben keer (om) keer hun kunnen bewezen. Ook zouden de Gracies slecht zijn, hoewel ik geen fan van ze ben omdat ze net zo arrogant praten als Emin Boztepe, respecteer ik ze als vechters. Nee, dan die WT-vechters, Reza Nasri, één van de grote WT-namen, werd in een UFC-gevecht volledig in elkaar geslagen. Boztepe beweerde na dit gevecht van zijn leerling en vriend dat dit verlies te wijten was aan het feit dat Nasri geen WT-technieken kon gebruiken. Nasri zou dan immers zijn tegenstander hebben kunnen doden, één van de beste grappen die ik de laatste tijd gehoord heb.

Ik heb Boztepe zich trouwens nog nooit positief over iemand anders dan zichzelf horen uitlaten. Maar wanneer heeft die nou ooit gevochten? En kom nou niet aanzetten met die verhalen over gevechten in barretjes of die keer tegen die oude WT-man William Che(u)ng, want dat slaat echt nergens op. Wanneer heeft Emin Boztepe echt gevochten in een echt gevecht met videobewijs? Op deze manier komen we er nooit achter wat er nu waar is van zijn praatjes dat hij zich niet hoeft te bewijzen en dat WT te dodelijk is. Dan kan hij beter stoppen met dat gelul.

En dan vraagt u zich af waarom ik zo over Boztepe praat terwijl ik hem nog nooit persoonlijk heb ontmoet. Ik heb hem inderdaad nog nooit ontmoet, maar hij vertelt wel aan iedereen, inclusief aan één van mijn beste vrienden, dat hij mij en Marco Ruaz uitgedaagd heeft. Hij was, volgens zijn eigen woorden, op ons afgestapt en had gezegd dat als wij een probleem met hem hadden het hem maar moesten zeggen, dan konden we meteen naar buiten gaan! Wat een ongelooflijke grap, waar haalt hij dat in Godsnaam vandaan? Moet je je eens voorstellen wat er gebeurd was als dat waar was, het zou de dag van mijn leven zijn geweest.
U zegt dat u een ontmoeting kan regelen? Nou, als dat om te vechten is, ga uw gang. Ik zal er zijn, maar ik zeg u dat Emin Boztepe niet komt opdagen. Om nu te voorkomen dat er weer allerlei verhalen verzonnen worden, zoals dat ik gebeld zou zijn, niet gereageerd heb en dat ik niet durf of niet ben komen opdagen, doe ik u een voorstel.
Eén van de verslaggevers van Action Sports Magazine heeft mijn telefoonnummer. Als u nu een ontmoeting voor een geecht kan regelen geef de plaats en tijd aan de redactie van dit blad door. Zij zullen met mij contact opnemen en ik zal op de afgesproken plaats en tijd aanwezig zijn, met een notaris die mijn aanwezigheid op de afgesproken plaats en tijd officiel vaststeld. Op deze manier, met Action Sports Magazine als tussenpersoon voor het bewijs, zullen er hopelijk geen wilde verhalen verzonnen worden.

Nogmaals, ik kraak hier dus niet de stijl WT af, want ik respecteer iedere vechtsport op de hele wereld. Ik heb alleen iets tegen Emin Boztepe, omdat hij van die lulverhaaltjes verkoopt zonder ooit enig bewijs te leveren. Ik ken nog veel meer van de verhaaltjes die hij verzonnen heeft, maar aangezien ik daar niet persoonlijk bij ben geweest, weet ik niet hoeveel ervan waar is.
Van datgene dat hij over mij en over Pancrase gezegd heeft ben ik echter honderd procent zeker. En zoals u al zei, ik woon evenals Boztepe in Los Angeles en hoor de verhalen dus van de mensen hier.
Omdat u in Nederland woont, heeft u die verzinsels niet gehoord en kunt u ook niets aan de misverstanden doen.
Verder zal ik heel graag een keer bij u op bezoek komen om meer te weten te komen over WT, omdat ik me, zoals ik al zei, interesseer voor iedere vechtsport.

Met vriendelijke groet,
Bas Rutten
Los Angeles

PS.
Laat uw telefoonnummer achter bij de redactie van Action Sports Magazine voor het geval ik op de door u genoemde datum niet kan. Er kan dan zo snel mogelijk een nieuwe afspraak gemaakt worden.

Mijn antwoorden aan Pardoel en Rutten kan men onder de rubriek '(lezers)brieven' vinden.

In de 'Action Sports' nummer 27 staat dan onder anderen ook het volgende:
In Action Sports Magazine nr. 25 publiceerden wij een brief van Sifu Frank Schäfer die hij ons zond naar aanleiding van een ander interview met Bas Rutten. Bas Rutten heeft uitgebreid op deze brief gereageerd. Om een en ander voor de lezers duidelijk te maken, waren wij genoodzaakt in editie 26 beide brieven af te drukken.

Bas Rutten verwijt Emin Boztepe dat hij tijdens interviews denigrerende uitspraken ten aanzien van zijn persoon en sport heeft gedaan en laat zich op zijn beurt ook niet onbetuigd. Men kan dit allemaal lezen in Action Sports Magazine nr. 26.
Na het lezen van het antwoord van Bas Rutten heeft sifu Frank Schäfer twee lange telefoongesprekken gevoerd met Emin Boztepe in Los Angeles (zowel Emin Boztepe als Bas Rutten wonen in L.A.).
Naar aanleiding van deze telefoongesprekken heeft sifu Frank Schäfer ons opnieuw een bijzonder lange brief geschreven, waarin hij uitsluitend de reacties an Emin Boztepe weergeeft, maar als een soort naschrift ook een stukje eigen mening.

Na het lezen van de zeer uitgebreide brief, hebben wij besloten ons te beperken tot de persoonlijke bijdrage van sifu Frank Schäfer. De meeste zaken hebben niets met de sport te maken en zijn volkomen onbegrijpelijk voor de lezer. We zouden opnieuw genoodzaakt zijn beide voorgaande brieven te publiceren ten koste van enige pagina's sportnieuws.

Wat voegt sifu Frank Schäfer toe aan het lange commentaar van Emin Boztepe?
In eerste plaats voelt hij zich niet gelukkig in zijn rol als bemiddelaar.
Verder stelt hij (verkort) "Ik ken Emin Boztepe meer dan achttien jaar. Emins buitengewone martial arts competentie kan niet worden ontkend. Wie dat doet heeft hem niet persoonlijk meegemaakt.
Ik vind het spijtig en tijdverspilling dat twee zulke martial art-toppers op deze manier 'in contact' moeten komen!"

Wijze woorden van sifu Schäfer! Wij mogen het telefoonnummer van Emin Boztepe in L.A. publiceren (XXXXXX).
Wij zouden ons er bijzonder over verheugen als wij in een van de eerstvolgende edities van Action Sports Magazine een foto konden publiceren waarop beide toppers elkaar de hand schudden.
Er is eens een Japanse grootmeester geweest die stelde: "Het mooiste gevecht is het gevecht dat niet plaatsvindt."
 


FRED ROYERS TRAINDE MEE MET WING TSUN

Fighting Spirit/Zendokan # 4 Jg. 8

Zendokan redactie, maandagochtend: 'Royers?'. Ja mijnheer. 'Heb jij niet ooit allerlei van die zogenaamde leuke stukjes geschreven over dat Wing Tsun Kung Fu' Ach, ik schrijf zoveel en ... 'Nee, nu herinner ik me het weer. Je had het over 'Alfabet-Kung Fu zeurkousen' of zoiets, gewoon omdat die mensen nu eenmaal een brief sturen omdat ze hun naam goed geschreven willen hebben en niet met allerlei erop lijkende stijlen vergeleken willen worden, iets dat ik overigens een heel normale zaak vind.'

Ja, maar u weet toch hoe dat gaat, het is toch één pot nat al die stijltjes, Wing Shun, Ving Tsun, Wing Chun, of WingTsun, ze doen allemaal hetzelfde, maar gooien er een geheimzinnig verhaal tegen aan waardoor het weer heel anders lijkt!

'Nou, ik heb daar anders heel andere berichten over gehoord. Het lijkt me een goede zaak als jij dat dan maar eens even proefondervindelijk gaat beschrijven...'
Eh, ... hoe bedoelt u precies?
'Gewoon, meetrainen!'

WingTsun in Amsterdam

We hebben al heel wat brieven van het opperhoofd van de Nederlandse sectie van WingTsun gepubliceerd. Frank Schäfer (met umlaut) heet 'ie en van oorsprong is hij Duits. Dat kan hij natuurlijk ook niet helpen (grapje) maar gezien de meestal zeer serieuze ondertoon van zijn brieven, begon ik toch aardig het vermoeden te krijgen dat het stereotiepe beeld over het gebrek aan humor van onze oosterburen toch niet helemaal onjuist was (Vandaar het woord 'grapje' hierboven tussen haakjes, voor het geval onze voormalige oosterbuur de lol ervan niet in ziet, Hollandse humor is nu eenmaal anders, dat moet je soms een beetje uitleggen...).

Om u de waarheid te zeggen, ik had een vaag begrip van wat WingTsun zou zijn, de eerlijkheid gebiedt mij echter te zeggen dat ik er doodgewoon faliekant naast zat. Punt. Iedereen moet weleens wat vooroordelen inslikken, ik dus ook. Niet dat ik er blij mee ben, maar`t is niet anders.

In het verleden is er nogal wat polemiek geweest tussen WingTsun beoefenaars aan de ene kant en 'anderen'. Wel of niet beter, echt vechten, in de kooi ja of nee, effectief of flauwekul, teveel geklets en te weinig daden ... Zonder al te veel in details te treden kunnen we rustig zeggen dat het WingTsun van een aantal kanten flinke kritiek via ingezonden stukken in dit blad over zich heen heeft gekregen.

Nu lieten de Wing Tsunners zich ook niet echt onbetuigd en prompt daarop volgde dan ook weer een brief met de uitnodiging van Sifu Frank Schäfer, de Nederlands-Duitse Fuh... eh nee, ... leider, van de WingTsun-abteilung Holland (weer`n grapje!) om dan maar eens mee te komen doen als die mannen met hun grote mond dan zo graag willen.

'Wij zijn er. We zoeken het gevecht niet op, maar we lopen er zeer zeker niet voor weg. Wij geloven in onze stijl en wie het wil testen is ten alle tijde van harte welkom', aldus Frank Schäfer (30) of woorden van die strekking.

De juiste mix van Oost en West

En waar gaat het dan eigenlijk allemaal over? Wat is dan het geheim van deze stijl die in Duitsland letterlijk een miljoenenbedrijf is geworden onder leiding van de Sifu (leraar) van Schäfer, de Duitser Keith Kernspecht? Wie de vele en uitstekend verzorgde folders van WingTsun bekijkt, ziet dat hier iemand met een heel zakelijke marketing achtergrond aan het werk is geweest. Gedegen informatie, afgewisseld met wat 'sprookjesachtig' aandoende vertellingen van de historie van het WingTsun (altijd goed voor spreekbeurten op middelbare scholen over kloosters, monniken en Kung Fu ...) plus een op westerse normen gebaseerde verklaring van het hoe en waarom.

Naast het (niet echt bescheiden) aanbod van een zelfverdedigingsmethode - 'WT (WingTsun) is wapenloze zelfverdediging in zijn meest doeltreffende vorm', zeggen de folders - biedt het een alternatief voor gezondheid en vrouwenzelfverdediging. Er wordt zelfs een mogelijkheid voor een WT beroepsopleiding aangeboden, zodat je er ook nog eens je brood mee kunt verdienen! Hier is dus echt over nagedacht.


De mix is goed en slaat aan, daar valt geen speld tussen te krijgen. Alleen al in Duitsland hebben ze 70.000 (!) leden. Ik zal u de legende en de daarbij behorende haast ongelooflijke wapenfeiten van de vrouwelijke monnik Ng Mui, die het zo`n 300 jaar geleden in China ontwikkeld zou hebben, besparen. Maar echt bekend, en daar kun je niet om heen, werd het natuurlijk doordat de leraar van wijlen Bruce Lee, ene Yip Man, deze stijl beoefende. Naast Bruce Lee trainde er ook nog een zekere Leung Ting bij Yip Man op zolder ('closed door' student heet dat dan heel geheimzinnig, een soort van privé-leerling) en daar begon de moderne succes story van het WingTsun pas echt mee.

Deze Leung Ting is het huidige opperhoofd van het WingTsun wereldwijd en vond in zijn Duitse leerling Keith Kernspecht een man die hem en zijn stijl pas echt met westers vernuft door liet stoten in de vaart der volkeren.

Frank Schäfer, een man met een missie

In '86 kwam Frank Schäfer uit Duitsland naar Nederland om zich definitief hier te vestigen en het WingTsun te verbreiden:
'Ik trainde al vanaf mijn 13e WingTsun en Sifu Kernspecht had me voorgesteld om zelf iets te beginnen. Ik kende Nederland een beetje, de mentaliteit sprak me aan. Ik wist dat het moeilijk zou worden. In Nederland heeft men nu eenmaal goede vechters. Helemaal wat het kickboksen betreft is het hier gewoon top. Ik begon in een dojo in de Amsterdamse Pijp, nu ook niet bepaald de meest makkelijk buurt om te beginnen.

Helemaal in het begin moest ik me constant bewijzen. Het was dan ook 2 a 3 keer per week raak en dan kwamen er figuren bij ons in de dojo die wilden weten of het nu wel echt zo goed was. Tja, wie niet horen wil die moet maar voelen. Later nam het af en inmiddels weten ze het wel. Ik geloof ook dat ik in het begin veel te hard ben geweest. Het probleem is nu eenmaal dat we maar steeds te horen kregen dat al dat Kung Fu flauwekul was, daar krijg je gewoon een complex van en dan wil je maar steeds bewijzen dat dat absoluut niet zo is. Om je eerlijk de waarheid te zeggen, sinds ik WT doe heb ik geen enkel gevecht meer verloren. Ik ben echter nu veel kalmer geworden.'

Frank Schäfer en zijn vrouw Petra zijn inmiddels beiden tot Nederlanders genaturaliseerd en zouden niet meer terug willen, ze voelen zich als Nederlander. WT (spreek uit zoals je het zegt, 'wee tee') is ook volgens Schäfer zelf de reden dat zijn leven een zekere stabiele richting gekregen heeft. Opgegroeid in de nu niet bepaalt beste buurt van het Duitse Kassel, moest Schäfer vaak letterlijk knokken om overeind te blijven. Opgegroeid zonder vader, zonder echte familiale opvang en bovendien nog opvliegend van aard, alle ingrediënten waren aanwezig om het volkomen verkeerde pad op te gaan.

'Ik trainde al heel jong vechtsporten maar ik had al gauw in de gaten dat het vechten op straat zonder 'stijl' me heel wat beter afging. Hoe klassieker de vechtkunst was, des te beroerder ging het in het echt ... Toen ik voor het eerst Sifu Kernspecht aan het werk zag was ik verkocht. De atmosfeer bij de training, de effectiviteit, alles was zo perfect. Ik was gewoon depressief wanneer de training voorbij was. Voor mij was het vanaf het begin duidelijk dat dit mijn leven zou gaan bepalen.'

De dojo

Sinds kort zitten ze in de Batjanstraat in Amsterdam-Oost op de bovenste verdieping van een voormalig schoolgebouw.
Drie klaslokalen vol met WT vechters die op drie verschillende kwaliteitniveau`s trainen. Schäfer en zijn eveneens lesgevende vrouw Petra (zij is de enige door Leung Ting gegradueerde zg. 'Lady Sifu' in het WingTsun over de hele wereld) wonen op de zelfde verdieping en hebben van de leslokalen een knusse woonruimte gemaakt.

Ik krijg eerst een rondleiding door de school van Schäfer en Frau Lady Sifu en wordt tijdens die tocht vergast op een video die ten overstaan van de klas wordt afgespeeld en waarop te zien is hoe Schäfer en daarna zijn vrouw, op niet mis te verstane wijze afrekenen met allerhande onverlaten die hen aanvallen...

Schäfer kan vechten, dat geloof ik best wel. Het gezicht dat hij trekt tijdens zijn demo is er een van iemand die het leuk vindt om bezig te zijn, om te voelen dat hij macht heeft. Tegelijkertijd heeft datzelfde WingTsun er echter ook voor gezorgd dat hij het kan doseren zodat echte ongelukken uitblijven.

Overigens, dat ze bij WingTsun geen halve maatregelen nemen mag duidelijk zijn.
Het verhaal van die ene 'Killing Blow' is niet helemaal doorgedrongen daar in China want bij WingTsun hanteren ze schijnbaar het 'overkill'-principe!
Als een soort machinegeweer ratelen de stoten op de tegenstander naar waarna de boel wordt afgemaakt met ellebogen, knieën, voeten en alles wat er maar uitsteekt in iemands lichaam!

Als ik op de video ook nog eens de 'Lady-Sifu' het voorbeeld van manlief dunnetjes zie volgen dan weet ik wat me te wachten staat. 'Heb je nog fragen, Fred', vraagt Sifu Frank mij in Prins-Bernhard-Nederlands. 'Eh, ... (slik), nee, ik volg wel', antwoord ik timide na het zien van zoveel videogeweld.

Self defence

Ik doe sport, maar daaronder valt het WingTsun absoluut niet te plaatsen. Alles in deze stijl is er op gericht om de tegenstander uit te schakelen.

Ik oefen met Schäfer de 'klevende armen' en kettingstoten en krijg ze links en rechts om m`n oren. Het is voor mijn gevoel een heel merkwaardig gedoe omdat alles wat ik doe haaks lijkt te staan op hoe Schäfer en zijn vrouw me uitleggen hoe het moet.

Ik sta links voor, zij rechts. Ik sta met mijn gewicht op beide benen, zij leunen meer op het achterste. Ik draai mijn schouders in bij het stoten, zij stoten met hun armen en houden hun schouders recht.

Maar goed, 'Befehl ist Befehl', zullen we maal zeggen dus ik doe braaf wat de Sifu me vraagt. Toch zit er pit in de stoten die Schäfer uitdeelt zoals ik merk als hij een stoot demonstreert op het stootkussen dat ik tegen mijn lichaam aanhoud. Op een afstand van amper 20 cm. krijg ik een beuk die me faliekant omver laat vallen!

Compleet is het eveneens. Ze vechten op 5 verschillende afstanden en voor iedere afstand inclusief het grondgevecht, hebben ze een oplossing. Deutsch-Chinesische Grundlichkeit!

Van het merkwaardige naar voren schuifelen met de voeten tijdens het stoten word ik echter helemaal kriegel. Ik struikel over m`n eigen benen en ben meer bezig met het denken waar ik mijn voeten neer zet dan met mijn tegenstander. 'Klevende armen' moet je ook liggen Het enige dat aan mij kleeft is mijn T-shirt en mijn tegenstanders ...

Na anderhalf uur ge-ketting-stoot te hebben met schuifelvoetjes en met kleffe armpjes van het kleven, vind ik het welletjes en spreek ik nog even na met Sifu Frank.

'We zijn nu bezig met zo'n 11 vestigingen van het WingTsun in Nederland. We krijgen langzamerhand de erkenning die we nodig hebben om door te breken. Ik weet dat er veel namaak is in de wereld van Kung Fu en dat de dilettanten het Kung Fu een slechte naam hebben bezorgd. Ik hoop dat je na deze training begrepen hebt dat wat wij doen alleen maar op één ding gericht is, nl. het uitschakelen van de tegenstander.'

Terwijl de beelden van de video (brrrr) die ik tijdens de training van Schäfer gezien heb en de vele pijnlijke bulten op m`n lichaam als gevolg van diezelfde training, op heftige wijze in mijn geest met elkaar in botsing komen, schud ik nadrukkelijk van ja.

'Oh ja und dann dit nog . Wij hebben geen problemen met niemand. Wij gaan onze eigen weg. Ik ga echter voor niemand op de loop. WingTsun is in Nederland, ik ben Nederlander. Dat blijft zo en als er nog steeds mensen zijn die twijfelen, wel, ze weten nu precies waar we zitten, dus wie zich geroepen voelt, iedereen mag hier meetrainen en uitproberen of het werkt of niet!'

Waarvan akte!

Tekst: Fred Royers
PS.
In de rubriek 'van de redactie'
(Fighting Spirit/Zendokan 5/97) schrijft Fred Royers nog onder andere:
'Verder excuus voor mijn flauwe grappen bij het WingTsun verhaal,
ik zal het nooit meer doen, 'Nie wieder...'


WingTsun: overleven op straat.
- Ongewapende verdedigingskunst in zijn meest doeltreffende vorm.

Action Sports # 6 Jg. 2
 
Om kwart voor drie op een dinsdagmiddag reden wij van Action Sports met een nieuwsgierige blik in onze ogen in de buurt van het Centraal Station te Amsterdam op zoek naar de WingTsun academie. Na een uitgebreide speurtocht werden we door Sifu Frank Schäfer binnen geloodst in een schitterende ruimte aan de Oostelijke Handelkade nr. 7. We werden warm onthaald door Sifu Frank Schäfer en Simo Petra Schäfer.

Wat is eigenlijk WingTsun? Het is een effectieve vorm van zelfverdediging om 'op straat' te overleven. Bij WingTsun leert men de aanvalskracht van de tegenstander te benutten en deze tegen hemzelf te gebruiken. WT-leerlingen kunnen door intensieve training de aanvalsenergie door middel van gecontroleerd meegeven 'lenen' en de aangegrepen lichaamsdelen op deze wijze opladen. De aanvalsenergie wordt bijna zondert eigen inspanning ten volle aan de tegenstander 'teruggegeven'. Hierbij moet het voor alle lichaamsdelen mogelijk zijn zonder veel na te denken storende hindernissen direct ter plaatse het hoofd te bieden. Deze tactiele reflexen zijn de eigenlijke, gevoelsmatige, basis om op het juiste moment mee te geven, te reageren of om vastberaden tot de tegenaanval over te gaan.

WingTsun is 300 jaar geleden ontwikkeld door de beste Shaolin-vechtster in China om de Shaolin Kung Fu stijlen te kunnen overwinnen. Men zegt dat WingTsun vanuit structuur dubbel zo snel is als andere vechtstijlen. WT kan men in relatief korte tijd leren, omdat er slechts een paar basistechnieken bestaan die echter wel oneindig te combineren zijn. WT vereist geen grote lichaamskracht speciale behendigheid of acrobatiek en kan daarom tot op hoge leeftijd door zowel mannen als vrouwen beoefend worden.

WT komt dus van oorsprong uit China, maar is betrekkelijk nieuw, omdat deze verdedigingskunst tot een paar jaar geleden alleen aan Chinese was voorbehouden.
De vrouw die 300 jaar geleden deze martial art heeft ontwikkeld, luisterde naar de naam Wing Tsun, hetgeen Prachtige Lente betekent. Aanvankelijk werd WingTsun alleen binnen de families en clans doorgegeven. De in 1972 gestorven grootmeester Yip Man was de laatste WingTsun leraar, die uitsluitend Chinese les gaf. Tegenwoordig leren wereldwijd tienduizenden beoefenaars in meer dan veertig landen in WT-scholen het door Yip Mans laatste meesterleerling Leung Ting geactualiseerde vecht-kunstsysteem.

Sifu Frank Schäfer begon in 1986 in Nederland met lesgeven in WT en richtte in 1987 de NWTO (Nederlandse WingTsun Organisatie) op Europa telt duizend WingTsun-scholen en wereldwijd zijn er zo`n 48 landen waarin deze effectieve verdedigingssport wortd beoefend. Ook de Koninklijke Marechaussee in Nederland erkent de grote kracht van WingTsun. Daarnaast houden de FBI en de US Marines WT voor waarschijnlijk de meest effectieve vechtstijl. Deze sport is geschikt vanaf 13 jaar. WT kan nooit tot een wedstrijdsport uitgroeien, omdat het uit bliksemsnelle bewegingen bestaat die dienen om je eventuele aanvaller op straat op de meest effectieve wijze uit te schakelen.

Sifu Schäfer vertelde ons dat de WT vijf technieken [afstanden] traint, namelijk

1. Voet tegen voet (voetwerk
blokkeren en aanvallen
2. Hand tegen hand
3. Elleboog- en knie-technieken
4. Clinch-technieken
5. Het grondgevecht

Hij verteld ons:

'Als ik tegen een kickbokser zou moeten kickboksen volgens de kickboksregels, zal ik het natuurlijk afleggen, maar als ik door een kickbokser op straat word aangevallen ben ik in het voordeel. Ik respecteer alle vechtsporten en blijf ze allemaal bestuderen om onze WT technieken [=onderwijs] bij te schaven of aan te passen.'

De WT kent internationale graduaties:

Groene driehoek
Gele driehoek
Witte driehoek
Blauwe driehoek
Lichtrode driehoek
Donkerrode driehoek

Alle bewegingen hebben Chinese benamingen.

Als klap op de vuurpijl werden we op een demonstratie op hoog niveau getrakteerd door Sifu Schäfer en Simo Petra Schäfer. Wij van Action Sports werden daardoor zeer overtuigd. De Amsterdamse eigenaar van de modezaak Michel voegde eraan toe dat je WingTsun moet beoefenen en moet voelen, dan pas ontdek je welke krachten en technieken WingTsun bezit.

Voor informatie kunt u de WingTsun info lijn bellen: 020-6632150 (telefoon/fax) of een bezoekje brengen aan: Nederlandse WingTsun Organisatie - NWTO Oostelijke Handelskade 7, 1019 BL Amsterdam.

Tekst: Mohammed Ait Hassou


Sifu Boztepe brengt bezoek aan Nederland (stage in WingTsun Academie te Amsterdam)

Action Sports # 9 Jg. 2

Sifu Boztepe was tijdens de laatste dagen van zijn jaarlijkse Europese toer bij de WingTsun Academie in Amsterdam op bezoek. Meer dan tachtig belangstellenden uit Nederland, Duitsland, Zweden, Denemarken en België waren in het weekens van 11-13 oktober getuige van of deelnemer aan een geslaagde stage. Sifu Boztepe is van Turkse afkomst en is vijfde graads meester in WingTsun.

Vijfde graad wil zeggen meester in WingTsun zonder wapens. Maar dit wil niet zeggen dat hij niet met wapens kan omgaan. Dit heeft alleen te maken met de verplichte examenonderdelen voor vijfde graads. Pas bij de achtste graad zijn wapens een verplicht onderdeel.

Ditmaal was de stage voor leden toegankelijk en was het tevens een open dag voor geïnteresseerden. De stage stond in het teken van de anti-grondgevechten. Met andere woorden, hoe voorkom ik een grondgevecht.
Het weekend had nog iets anders in petto, want de freefighters of freeworstelaars, o.a. Nijman, Dick Vrij en nog een paar van die boomstammen waren eens op bezoek gekomen omdat zij vonden, dat ze beledigd waren door de WingTsun Sifu Frank Schäfer.

Deze groep freefighters kwam verhaal halen en Sifu Boztepe zag de bui al hangen en besloot naar de achterruimte te gaan om daar de boel eens uit te praten of uit te vechten. Gelukkig kon Dick Vrij zeer sportief de boel sussen en werd het met een handshake opgelost en kon de stage doorgang vinden.

Anti-grondgevecht, daar hadden we het over. Hoe kan ik voorkomen in een houdgreep genomen te worden of hoe bevrijd ik me uit een grondgevecht? Er werden allerlei technieken uitgelegd en meteen gingen de leerlingen fanatiek de leerstof beoefenen.

Het interessante van deze anti-grondgevechten is dat bij deze technieken het gewicht van je tegenstander niet belangrijk is, dus groot, dik of dun, het maakt niet uit. Dit programma is niet op lichaamskracht gebaseerd. Het komt neer op techniek, de juiste manier van reageren, zonder daar bij zelf veel kracht te gebruiken.

Sifu Boztepe doet al sinds begin jaren tachtig aan WingTsun. Hij begon zoals Sifu Schäfer in Duitsland aan WingTsun-training en leerde eigenlijk alleen op de werkcolleges, omdat er toen niet veel WingTsun scholen waren.

Boztepe is chef-trainer in Zweden en de V.S. Hij geeft les aan instructeurs, waarbij de lessen tevens toegankelijk zijn voor andere leerlingen. Hij geeft ook les aan leden van de FBI en US marines. Volgens Sifu Schäfer is hij de op twee na beste van de wereld, na grootmeester Leung Ting en grootmeester Keith R. Kernspecht.

Volgend jaar op 16 november 1997 is hij weer in Nederland.

Volgens Roy, medewerker van Restaurant Kasteel in Amsterdam, die leerling is van de WingTsun Academie te Amsterdam, is het een bijzonder leerzame ervaring om de stage van Sifu Boztepe mee te maken. Bovendien leer je op deze manier WingTsun-beoefenaars uit andere landen van Europa kennen.

Sifu Schäfer kan op een geslaagd WingTsun weekend terugkijken. Volgend jaar zal Action Sports Magazine er uiteraard weer bij zijn.

Tekst: Action Sports


WING TSUN SIFU EMIN BOZTEPE WEER OP WERKBEZOEK IN AMSTERDAM.

Action Sports # 8 Jg. 3

Op zondag, 16 november 1997 was er weer een bijzondere bijeenkomst bij de Nederlandse tak van de Leung Ting-familie. Sifu Emin Boztepe kwam weer eens op visite en gaaf een eendaags WingTsun werkcollege voor de leerlingen van de Nederlandse WingTsun Organisatie (NWTO).

Omdat Sifu Frank Schäfer Sifu Emin Boztepe van Schiphol afhaalde en het vliegtuig een uur vertraging had, begon Lady Sifu Petra Schäfer bijgestaan door twee assistenten, vast met de warming up. Deze bestond uit het uitvoeren van de Siu Nim Tau en de Chum Kiu-vorm.

Bij zijn aankomst deelde Sifu Boztepe de aanwezige in drie groepen in. Aan de deelnemers van de beginnersgroep werd WingTsun-voeten-werk tegen verschillende soorten schoppen onderwezen, ook de juiste hand-voet-coördinatie werd gedetailleerd uitgelegd.

In de tweede groep waren de meer gevorderden ingedeeld. Hier waren de belangrijkste onderwerpen Chi-Dan-Sao (eenarmig Chi-Sao, ook Daan-Chi genoemd) en de toepassing ervan. De hogere WingTsun beoefenaars zaten in de derde groep. Hier ging het hoofdzakelijk om 'Chi-Sheung-Sao' (tweearmig Chi-Sao) en de daarbij horenden concepten.

Vooral voor de aanwezige Chi-Sao'ers was het iets speciaals, omdat ze met hun 'Si-Pak' de armen mochten kruisen en zijn ongelooflijke reflexen zelfs konden ervaren. Sifu Emin Boztepe demonstreerde op indrukwekkende wijze, waarom hij door velen en ook door Sifu Schäfer, tot de nummer drie van de WingTsun-wereld wordt gerekend. Zijn Lat-Sao-bekwaamheden zijn fenomenaal.

Lat-Sao betekend vrij gevecht, omdat ten eerste alles is toegestaan en ten tweede omdat de eigen armen, anders dan in Chi-Sao, de 'klevende armen', waar al aan het begin met de Partner contact bestaat, los van de tegenstander zijn.

Lat-Sao-acties zijn meestal binnen tien seconden afgelopen, omdat het hier niet primair om het scholen en drillen van reflexen gaat (zoals in Chi-Sao), maar om de meest efficiënte gevechtstoepassingen.

Er werden ook een aantal technieken gemeenschappelijk beoefend, zoals specifieke stoot- en step- trainingen. Bovendien werd een uitgebreide uitleg gegeven betreffende WingTsun-principes en concepten en de juiste interpretaties en toepassingen hiervan. Aan het eind van het werkcollege was er een fotosessie en de gelegenheid om vragen te stellen.

De ruim 50 deelnemers waren zeer tevreden en zo sterk enthousiast, dat misschien voor 1998 toch nog wordt gedacht een bezoek te plannen, maar eerst nog even afwachten, want eigenlijk is de agenda van Sifu Boztepe al vrij vol. Bovendien hopen Sifu en Lady-Sifu Schäfer eind 1998 grootmeester Leung Ting en grootmeester Kernspecht als gast in Amsterdam te ontvangen!!

Tekst: Anton Blankestijn


LADIES FIRST

Action Sports # 29 Jg. 6

Action Sports Magazine is overwegend een full colour blad over vechtende heren. dat wil niet zeggen dat de dames niet van zich doen spreken. De volgende topatleten, ieder op hun eigen gebied, hoeven we niet aan u voor te stellen. Het zijn Catharina Segers uit Gent en lady sifu Petra Schäfer, echtgenote van sifu Frank Schäfer (NWTO).

Petra Schäfer (32) heeft op 6 januari van dit jaar in Kaapstad (Zuid-Afrika) haar 4e TG WT (ongeveer vergelijkbaar met de vierde dan) behaald. Zij is daarmee de eerste die deze graad heeft behaald, waarvoor onze felicitaties. Ze verlegt haar grenzen steeds verder en heeft er een traditie van gemaakt haar graden in het buitenland te halen. De vorige drie behaalde zij respectievelijk in Amsterdam (1993), Kiel (1995), Hong Kong (1997). En nu Kaapstad (2000) de 4e TG, dus bepaald geen 'onderonsje'.

Catharina Segers (39) uit Gent (België) verlegt ook bijna dagelijks haar grenzen. Vijf jaar geleden kreeg ze na een aantal operaties aan haar voet te horen dat ze vermoedelijk min of meer invalide zou blijven. Ze had voordien nooit aan sport gedaan, maar ging lopen, niet trimmen, nee trainen !! Dat deed in het begin veel pijn. Maar ze wilde bewijzen dat de chirurgen ongelijk hadden. Ze won marathons en halve marathons, zowel in het binnen- als in het buitenland.
Ze verbeterde keer op keer haar beste prestatie. De marathon van Rotterdam liep ze in een tijd van 2 uur, 41 minuten. Ze ging het ook op de baan proberen en werd prompt nationaal kampioene op de baan bij de veteranen, dat in Britse handen was. Ze won het gevecht tegen de klok en verpulverde het record, dat ze een paar honderd meter scherper stelde en tilde het naar 16.520 meter.

Tekst: Action Sports


WingTsun: "klevende armen"

Budo Sports # 5, zomereditie 2003

De martial arts omvatten concepten, strategieen, tactieken en technieken voor zowel het gevecht op afstand (voornamelijk trappen en stoten) als het ‘lijf aan lijf’ gevecht. De meest nabije afstand wordt vooral benut door met name de ‘worstelvormen’ (judo, jiu-jitsu etc.).

Het ‘lijf aan lijf gevecht’ is van geheel andere orde dan het gevecht op afstand. Met name in het ‘lijf aan lijf’ gevecht wordt een enorm beroep gedaan op het VOELEN van de kracht en bewegingen van de tegenstander. Je moet VOELEN wanneer iemand drukt of trekt, wanneer de tegenstander uit balans is of wanneer jezelf uit balans dreigt te raken. Je hebt continu te maken met lichamelijk CONTACT en je kunt dan ook geen moment ontspannen. De afstand is ook dermate klein dat er weinig tijd is om visueel (met je ogen) te reageren op de actie van de tegenstander, laat staan dat je met behulp van je ‘ogen’een aanval zou kunnen zien aankomen.

In diverse systemen zijn daarom trainingsmethoden ontstaan die specifiek de kwaliteiten voor het contact gevecht (lijf aan lijf) ontwikkelen. Deze trainingsmethoden staan bekend onder namen als:

· Tuishou cq pushing hands in het Taiji
· Chi Sau in het Wing Tsun
· Kakie in het Okinawa Goju-ryu karate do
· Trapping in het Jeet kune do.

In deze eerste aflevering ging Budo sports op bezoek bij Sifu Frank Schäfer van de Wing Tsun (Leung Ting systeem).

Wat is Wing Tsun?

WT komt uit China. Daar werd de traditie van de wapenloze vechtkunst niet zoals in Europa kort na de ontdekking van het buskruit vergeten. WT werd ca. 250 jaar geleden door vrouwen uit de traditionele krijgskunsten tot een individueel zelf-verdedigingsysteem ontwikkeld. China was in die tijd in permanente oorlogstoestand. Daardoor kwamen vrouwen vaak in een vogelvrij verklaarde situatie, speciaal als zij op de vlucht waren zonder hun mannelijke beschermers en familieleden.

Een van deze vrouwen heette ‘WING TSUN’ (wat eigenlijk ‘prachtige lente’ betekend). Naar haar werd deze voor het overleven belangrijke vechtkunst genoemd. Sindsdien werd WT eigenlijk alleen binnen de families en clans doorgegeven. De in 1972 gestorven grootmeester YIP MAN was de laatste WingTsun-leraar die uitsluitend Chinese leerlingen les gaf. Tegenwoordig leren wereldwijd tienduizenden leden in meer dan 50 landen in WT-scholen dit van YIP MAN`S laatste meester-leerling LEUNG TING geactualiseerde vechtkunstsysteem. Overigens studeerde ook Bruce Lee WT o.l.v. Yip Man!

In Nederland wordt Leung Ting’s WT vertegenwoordigd door de NWTO onder leiding van Sifu Frank Schäfer (privé-leerling van Leung Ting, Keith R. Kernspecht).

De bij de NWTO verworven gradaties en opleidingen zijn wereldwijd erkend. Voor de NWTO mogen alleen speciaal hiervoor opgeleide, gekwalificeerde instructeurs onderwijs geven.

Vele erkende experts van bijv. security services, speciale internationale politie- en antiterreureenheden als het Hostage Rescue Team van de FBI, de US marines, DEA, NOCS, RAID, GSG9, SEK, BGS, GIP, Koninklijke Marechaussee enz. enz. houden WT voor de waarschijnlijk meest effectieve vechtstijl.

Wing Tsun in Nederland

WT stond al lang op mijn lijstje. Deze martial art staat te boek als een uiterst goed doordacht en effectief zelfverdedigings-systeem. Samen met martial arts en krachttraining deskundige Johan Kraanen gingen we voor Budosports op bezoek bij Sifu Frank Schäfer en zijn innemende vrouw Sifu Petra Schäfer. De beide ‘Schäfer’s ‘ zijn 15 jaar geleden uit Duitsland naar Nederland gekomen en zijn full-time bezig met het bestuderen en uitdragen van hun WT. Professionals dus! Aan enthausiasme ontbreekt het dan ook zeker niet: nog voordat de eerste vraag gesteld is worden ons in woord en daad de typische WT concepten gedemonstreerd. Mijn collega mag – voordat hij er erg in heeft - aan de lijve ondervinden waarom de traditionele karate-weringen v.g.l. WT principes niet werken!

En zo zou het die paar uur verder gaan: afwisselend werden we te woord gestaan door Sifu Frank en/of Sifu Petra Schäfer die alle vragen beantwoorden en nog veel meer vertelden dan gevraagd werd. Het WT is zo’n rijk systeem dat het inderdaad moeilijk is om even kort uit te leggen hoe het in elkaar zit. De bij de NWTO verworven gradaties en opleidingen zijn wereldwijd erkend. Voor de NWTO mogen alleen speciaal hiervoor opgeleide, gekwalificeerde instructeurs onderwijs geven. Wie geïnteresseerd is om misschien zelf een wereldwijd erkende WT-beroepsopleiding in Nederland te volgen, kan zich voor een vrijblijvend gesprek met Sifu Frank Schäfer in verbinding stellen. Vele erkende experts van bijv. security services, speciale internationale politie- en antiterreureenheden als het Hostage Rescue Team van de FBI, de US marines, DEA, NOCS, RAID, GSG9, SEK, BGS, GIP, Koninklijke Marechaussee enz. enz. houden WT voor de waarschijnlijk meest effectieve vechtstijl. WT kan men in verhoudingsgewijs korte tijd leren omdat er slechts enkele basistechnieken bestaan die oneindig te combineren zijn. Bovendien spelen fysieke factoren als kracht en massa etc. een minder belangrijke rol waardoor het voor iedereen zeer toegankelijk is.

Filosofie en uitgangspunten

Voor wat betreft de levensbeschouwing is het WT beinvloed door het Taoisme, Confucianisme en het Boeddhisme. WT is verder wat men noemt een ‘concept/principle-based’stijl. Dat wil zeggen dat men niet zozeer waarde hecht aan technieken maar aan enkele onderliggende principes. Het is immers onmogelijk om voor elke situatie een specifieke techniek in ‘huis’te hebben en die op het juiste moment op te roepen. Het is veel zinvoller en effcienter om van een aantal principes uit te gaan en die in zoveel mogelijk situaties toe te passen. Bovendien moet je het in bedreigende situaties voornamelijk hebben van snelle reflexmatige handelingen die bovendien eenvoudig van aard zijn. Complexe technieken zijn van weinig waarde in tijden van noodweer. Frank Schäfer merkt overigens nog wel op dat deze concepten uiterst wetenschappelijk gefundeerd zijn maar dat men geenszins in de verwarring mag raken WingTsun als wetenschap te zien, want dat is het niet. Het is een vechtkunst met klemtoon op kunst. Was het daadwerkelijk een wetenschap, waren er niet talloze variaties op, met hun eigen vorm van interpretatie en spelling (Wing Chun, Ving Tsun, Ving Chun etc. etc.).

Het WT systeem kent drie onderdelen:

· Vorm-training
(basistechnieken individueel getraind)
· Chi-Sao
(gevoel training)
· Lat-Sao
(Free Fight).

Chi-Sao

Chi-Sao wordt in het algemeen als "klevende armen" vertaald. In concreto betekent dit dat er steeds sprake is van lichaamscontact, bijvoorbeeld via de armen. Een ‘lijf-aan-lijf’situatie dus. Chi-Sao is een trainingsvorm waarmee reflexmatig antwoorden op tactiele (op aanraking gebasseerde) prikkels getraind worden. Bijvoorbeeld het voelen van een opening in de actie van de tegenstander en de passende antwoord op de gevoelde opening. Het voordeel van deze tactiel gestuurde reflexmatige handeling is een immense snelheid. Dit principe geld uiteraard ook voor goed getrainde judoka/worstelaars etc. Het gaat steeds om het ‘voelen’ van de bewegingen en acties van de tegenstander waarop een getraind persoon vrijwel reflexmatig en zeer direct zal reageren. Bij het WT legt men echter nog meer dan bij de ‘grapplingvormen’ de nadruk op het juiste gebruik van kracht en het aanvoelen van de weerstand van de tegenstander.

WT is immers geen vechtsport maar een vechtkunst en wil dat ook de fysiek minst sterken zich efficient en effectief kunnen verdedigen. Het gaat om optimale efficientie en men vermijd kracht-tegen-kracht situaties. De in de vormtraining beoefende technieken worden in het Chi-Sao – dus in contact met een tegenstander – getraind waarbij vooral het gevoel en snelle reflexmatige acties worden getraind. Vervolgens vindt de praktische toepassing plaats in een nog vrijere vorm, namelijk het Lat Sao (sparring).
De ontspannen verworven Chi-Sao bekwaamheden en -reflexen worden dan met behulp van het Lat-Sao programma ‘scherp gesteld’ en door de vrije gevechtstoepassing beproeft en continue verbeterd. Chi-Sao is dus beduidend meer als een doelloze krachtmeting of een simpele trainingsmethode, het is in feite een life-style, want dezelfde principes zijn op een breder schaal toepasbaar, het leven zelf. WT ontwikkelt door het oefenen van de Chi-Sao ("klevende armen") zo`n gevoel in de armen dat de gevorderde ook in het donker reflexmatig kan vechten. Voor blinden ook zeer geschikt - privé-lessen mogelijk.

Grondvechten en WT

Het grondvechten is ‘hot’ en de vraag naar de rol daarvan in het WT kan niet uitblijven. Sifu Schafer hierover:
"Het WT is een adaptief systeem en zal zich altijd bezinnen op de context waarin we leven. Toen het in China ontwikkeld werd kwam je in het gevecht vooral ‘stand-up’ vechters tegen. Bovendien was de kans tevens niet groot dat je een tegenstander ontmoette die bijzonder veel groter/zwaarder was dan jezelf. Echter, tegenwoordig heb je grote kans dat je op straat mensen tegenkomt die enkele van de moderne vechtsporten beoefenen als kick-boksen, Free Fight etc. Bovendien is het grappling momenteel inderdaad zeer populair en wordt van het WT een antwoordt verwacht. Natuurlijk kunnen we het systeem niet met elke wind mee laten waaien, maar voor bovengenoemde ontwikkelingen zijn inderdaad antwoorden geformuleerd. En ook hier bleken de WT concepten en principes direct toepasbaar!" Zoals het hoort zou ik willen toevoegen, want WT gaat niet uit van een gigantische verzameling technieken maar van een aantal principes die overal toepasbaar zijn.

Tot slot

We hadden zeker de hele nacht - en langer - door kunnen praten want er valt veel te vertellen over het WT. Het WT is welliswaar al een paar eeuwen oud maar is tegelijk een zeer open en dynamisch systeem.
De Schäfer’s zijn professionals en bovendien innemende mensen met een onstuitbare passie voor hun vechtKUNST.
Voor meer info: www.wingtsun.nl.

Tekst: Erik Hein


'Losjes, losjes!'

Westerpost 21 december 2004

Er is veel te doen bij Vrouw en Vaart

Osdorp – Er gebeurt veel bij Vrouw en Vaart, de plek waar vrouwen elkaar ontmoeten, waar ze praten en leren. Cursussen, themabijeenkomsten, computerlessen, bewegingslessen… De Westerpost ging een middag op bezoek en constateerde veel activiteit. Beneden sloegen de dames flink van zich af; boven fietsten ze gespannen hun rondjes.

“Waar ligt je grens?” schreeuwt Petra Schäfer naar de in eerste bedeesde dames, allemaal vrijwilligers bij Vrouw en Vaart. “Daar” roept ze terwijl ze een brede denkbeeldige cirkel om zich heen tekent. De eerste, beetje ongemakkelijke kennismaking met de zelfverdedigingdocent moet die middag resulteren in een weerbaarder houding en instelling bij de dames. Ze willen hun grenzen kennen, nee durven zeggen, van zich af durven slaan. En dat zal Schäfer, aan de hand van de zogenoemde oude Chinese vechtkunst Wing Tsun, hun snel leren. Schäfer werkt internationaal, geeft al achttien jaar les en komt nu in Osdorp vrouwen leren te reageren in bedreigende situaties.

Losjes
Een verdieping hoger kijken de cursisten ook bedeesd. Ze zitten op fietsles en vandaag oefenen ze binnen in het ruime lokaal. “losjes, losjes.” Roepen de docenten van Vrouw en vaart naar een strak voor zich uit kijkende leerling. Doodeng vind ze het. “Ik ben bang dat ik val.” Beneden zijn ze dat ook. Schäfer rent op de dames af, laat hen schrikken en leert hen hoe zichzelf op te stellen en weerbaar te maken. Een boel theorie en jargon - systematic communication & defence - en veel cijfermateriaal (tachtig vrouwen overlijden jaarlijks als gevolg van huiselijk geweld) moeten de cursisten duidelijk maken dat het menens is. “Trek je grenzen,” roept Schäfer en rent weer op een van de dames af. Na een tijdje is de eerste schrik er af. Ze worden al weerbaarder.

Het activiteitenprogramma van Vrouw en Vaart is groot. Van computerlessen tot taallessen, van sportlessen tot sacraal dansen, van fietsles tot yoga, vrij schilderen en themabijeenkomsten (over o.a. wetgeving, opvoeding en gezondheid). “Onze activiteiten zijn voor alle vrouwen in Osdorp”, benadrukt manager Joke Kop. “Hier vinden vrouwen een eigen plek waar ze aan allerlei activiteiten kunnen meedoen. Zowel autochtone als allochtone dames hebben behoefte aan zo een eigen plek.”

Jezelf ontwikkelen is het doel van Vrouw en Vaart, In de breedste zin van het woord. Vandaar ook een breed aanbod van activiteiten. Laagdrempelige activiteiten, want iedereen moet overal aan mee kunnen doen en niet schromen om iets te ondernemen.

Buikgevoel
Boven in het gebouw rijden ze steeds vrolijker hun rondjes. Beneden wordt er veel gewurgd en getrapt. Onder de indruk zijn de cursisten van het ogenschijnlijke gemak waarmee je je belager eigenlijk van je af kunt slaan. Letterlijk. En dan figuurlijk: “Als je je niet prettig voelt in een situatie, is er echt iets mis.” Een wijze les. En nog een tip: vlucht als je kunt. Schäfer: “Ieder gevecht dat je niet hebt gevochten, heb je gewonnen.”

Veel praktische tips. De zwakke plekken pakken. En dat zijn het kruis, de knieschijf, de ogen en de keel. Al snel zijn de dames overtuigt. “Met deze technieken kun je zelfs een grote man neerslaan!” Maar eerst oefenen ze op elkaar. Schäfer toont hoe dat moet. Met af en toe een grapje tussendoor en een dramatische vertoning van hoe het niet moet, maakt de docent het zware onderwerp zo toch een beetje luchtig.

Voor meer informatie: Vrouw en Vaart, P. Calandlaan 178 (naast het Calandlyceum) tel.: 0204100452

Tekst: Shirley Brandels